SAY NO TO VIOLENCE

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

2011-05-10T22:34:00.003+03:00

Είμαστε χρόνια τώρα. Απλά συζητιόταν πιο χαμηλόφωνα. Απλά δεν είχε γίνει κάτι που να σοκάρει σε τέτοιο βαθμό την κοινωνία, με μόνες εξαιρέσεις τον εμπρησμό στη Marfin και τη δολοφονία των δύο νεαρών αστυνομικών, οι οποίες δημιούργησαν αντικρουόμενα συναισθήματα στην ήδη διχασμένη κοινή γνώμη, σχετικά με το ποιος φταίει, γιατί και πως.
Μάθαμε να ζούμε με τον φόβο σιγά σιγά, να διαβάζουμε κάθε μέρα στα νέα για ληστείες, δολοφονίες, βιασμούς, αυτοκτονίες. Βάλαμε πόρτες ασφαλείας, κάγκελα και διπλά τζάμια στα σπίτια μας. Βάλαμε κάγκελα στα μυαλά μας. Χωριστήκαμε σε στρατόπεδα, άλλοι υπέρ κι άλλοι κατά των μεταναστών, όλοι κατά των μέτρων και πάει λέγοντας. Κάναμε πορείες, διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις εκ των οποίων τίποτα μα τίποτα δεν είχε πραγματικό αποτέλεσμα.

Κρίση. Σαφέστατα και κρίση. Το θέμα είναι ότι έμεινε μόνο σε επίπεδο οικονομίας. Πλέον μιλάμε για κρίση αξιών και για ένα αβέβαιο μέλλον για όλους μας. Κλείνω τα μάτια και βλέπω μπροστά μου έναν νέο εμφύλιο. Μπορεί να μη ζούσα στα Δεκεμβριανά του '44, αλλά τα πρόσφατα "Δεκεμβριανά" τα βίωσα. Και φοβάμαι ότι θα δούμε και πάλι τέτοιες εικόνες και μάλλον αρκετά χειρότερες...

Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει τι εθνικότητας ήταν οι δολοφόνοι του 44χρονου σήμερα και δεν το λέω για να υποβιβάσω τη σημασία του γεγονότος. Μακάρι να τα πιάσουν τα καθάρματα και να τα κρεμάσουν για παραδειγματισμό στην πλατεία Συντάγματος. Φωνάζω χρόνια τώρα για την κατάσταση στο κέντρο, την εγκληματικότητα των αλλοδαπών και την έλλειψη κοινωνικής πολιτικής αλλά και αστυνόμευσης. Αποτέλεσμα μηδέν. Η ουσία είναι ότι σφαγιάστηκε πισώπλατα και εν ψυχρώ ένας άνθρωπος. Το ότι πήγαινε τη γυναίκα του να γεννήσει πολλαπλασιάζει απλά την αποτροπαιότητα της ίδιας της δολοφονίας. Δυστυχώς, η "μοίρα" (όπου μοίρα = η βούληση του θύτη όπως το βλέπω εγώ) έπαιξε πολύ άσχημο παιχνίδι στην σύζυγο και τα 2 πλέον παιδιά του θύματος, αλλά δεν συνηθίζεται οι δολοφόνοι να ζητάνε πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης...
Η συνάρτηση είναι απλή: πεινάω και δεν έχω δουλειά άρα θα κλέψω για να φάω. Καλά μέχρι εδώ, το δέχομαι και δίνω και αρκετό δίκιο, μιας και όλοι γεννιόμαστε με το ένστικτο της επιβίωσης. Πόσο στενά όμως τα όρια με το θα σκοτώσω για να φάω; 3 άνθρωποι οπλισμένοι με μαχαίρι δεν θα μπορούσαν να πάρουν ένα τσαντάκι από έναν άνθρωπο χωρίς να τον σκοτώσουν; Θεωρώ πως ναι, βάσει της κοινής λογικής. Θα μπορούσαν απλά να τον χτυπήσουν και να τρέξουν. Δεδομένου ότι ο άνθρωπος αυτός μαχαιρώθηκε πισώπλατα και δεν είχε καν την ευκαιρία ν' αντισταθεί, μάλλον ξεφεύγουμε από τον πεινασμένο δυστυχή που κλέβει για να φάει και περνάμε σε ένα προφίλ στυγνού εκτελεστή που όχι απλά ο βασικός του σκοπός δεν είναι το να φάει, αλλά και δεν έχει κανέναν σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή.

Ελεύθεροι πολιορκημένοι λοιπόν στην ίδια μας την πόλη... Να κοιτάμε ο ένας τον άλλο καχύποπτα, να φοβόμαστε να βγούμε από την πόρτα μας και να ψάχνουμε σε ποιον θα ρίξουμε την ευθύνη. Οι μεν να κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι δε για να φύγουν οι ξένοι... Δυστυχώς η αλήθεια είναι κάπου στη μέση και δύσκολα θα τη δει κανείς εν μέσω κρίσης.

(Λυπάμαι πάρα πολύ για το κοριτσάκι που δεν θα γνωρίζει ποτέ τον πατέρα του και για το μεγαλύτερο παιδάκι που τον έχασε. Πιο πολύ απ'όλα όμως λυπάμαι για τη μητέρα, που πέρα από τον πόνο της απώλειας και τις δυσκολίες που θα περάσει για να μεγαλώσει μόνη τα παιδάκια της, θα πρέπει κάποτε να εξηγήσει στα παιδιά της ότι έμειναν ορφανά για μια γαμημένη βιντεοκάμερα!!!)

ΕΚΤόΣ ΑΠό ΤΟΥΣ (ΚάΦΡΟΥΣ) ΠΟΛΙΤΙΚΟύΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡάΦΟΥΣ ΠοΥ ΜάΣ ΑΞίΖΟΥΝ, έΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤουΣ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤέΣ" ΠΟυ ΜάΣ ΑΞίΖΟΥΝ

2009-10-30T09:13:00.000+02:00

.

Η πρωτοφανούς αγριότητας δολοφονική επίθεση τυφλής βίας στο ΑΤ Αγίας Παρασκευής δε με ξάφνιασε καθόλου. Όταν στα δεκαπέντε σου προπονείσαι πετώντας πέτρες στον πρώτο τυχόντα "μπάτσο", στα είκοσί σου θα κρατάς μολότωφ, και στα εικοσιπέντε σου- τί, αν όχι ένα καλάσνικοφ;

Ο "αντιεξουσιαστικός" χώρος στην Ελλάδα έχει καταντήσει συνώνυμος με το χουλιγκανισμό, και μάλιστα καθόλου άδικα. Όμως αντιεξουσιαστική φιλοσοφία και χουλιγκανισμός είναι έννοιες τελείως ασύμβατες . Εξ' ορισμού ο χουλιγκανισμός αφορά μιαν ΑΓέΛΗ "οπαδών", ποτισμένη με τεστοστερόνη και αδρεναλίνη, που βρίσκει διέξοδο στη ΒίΑ- πρόκειται προφανώς για μια παραλλαγή του ΦΑΣΙΣΜΟύ. Εξ' ορισμού οι αντιεξουσιαστές πιστεύουν στην αξιοπρέπεια και στην ευθύνη του ατόμου, και είναι κάθετα αντίθετοι τόσο στην έννοια της αγέλης όσο και στην περιττή βία. Άρα;

Άρα, καμμία σχέση. Τουλάχιστον όχι στις πολιτισμένες χώρες. Το ότι στην Ελλάδα οι ασύμβατες αυτές έννοιες ταυτίζονται, είναι απλά ακόμα μια όψη της θλιβερής και πολύπλευρης κατάντιας μας.

Και αν αναρωτιέστε για τη φωτογραφία, την τράβηξα πρόσφατα σε μια γειτονική μας "καθυστερημένη" χώρα. Είδατε πουθενά στην Ελλάδα παρόμοια "αναρχικά" συνθήματα; "ΦΙΛίΑ, ΕΝόΤΗΤΑ, ΣΕΒΑΣΜόΣ", το είδατε πουθενά;;;; Οι δικοί μας τοίχοι είναι μεν γεμάτοι συνθήματα δήθεν αναρχικά, όμως ΟΛΑ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ξεχειλίζουν από "οργή" και λεκτική βία, δηλαδή, ανεκτόνωτη αδρεναλίνη και τεστοστερόνη...

.

Ως ΠΟύ ΜΠΟΡΕί Ν' ΑΝΤέξΕΙ Η ΑΡΧή ΤηΣ Μη-ΒίΑΣ;

2009-02-27T09:38:00.004+02:00

"Yo pacifista relativo", δλδ "είμαι ειρηνιστής αλλά σχετικά", δήλωσε ο Τονίνο Καροτόνε στη συναυλία του στη Θεσσαλονίκη πριν λίγο καιρό.

Στην αρχή μού κακοφάνηκε λίγο αυτή η φράση του Τονίνο, αλλά μετά συμφώνησα πλήρως μαζί του. Γιατί ακόμα κι εγώ, ο θαυμαστής του Χριστού και της Αγάπης του, ο οπαδός του Γκάντι και της μή-βίας, ο μέγας φαν του Τζων Λέννον, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως δεν θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια πρόοδος της ανθρωπότητας, ούτε η Αμερικανική Επανάσταση, ούτε η Γαλλική, ούτε η Ελληνική, ούτε η Ρωσική, ούτε κι η Ινδική ακόμα, χωρίς κάποια βία. Με την έννοια αυτή, το σύνθημά μας "ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ" δεν μπορεί παρά να σημαίνει "ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΤΤΗ ΒΙΑ". Ποιά όμως είναι η "αναγκαία" βία, και ποιά η "περιττή";

Αυτό ήταν πάντα ένα από τα θεμελιώδη ζητήματα της ανθρωπότητας, μαζί με το "ποιός θα μάς φυλάξει από τους φύλακες" του Πλάτωνα. Μη με παρεξηγήσετε, δεν θεωρώ το θέμα ασαφές, έχω κρυστάλλινη άποψη και μπορώ και να την υπερασπιστώ. Η απάντησή μου έχει απόλυτη σχέση με την Δικαιοσύνη, με την Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια, με την Ελευθερία, και με την προάσπισή τους. Όμως, φυσικά, ακόμα και αυτές οι θεμελιώδεις έννοιες είναι σχετικές. Τί είναι "δίκιο"; Τί είναι "Ελευθερία"; ¨Εχω γράψει αρκετά για όλα αυτά τα θέματα, και δεν θα επεκταθώ εδώ. Θα παρατηρήσω μόνο πως

όταν <<όλοι έχουν δίκιο>>, το πιό δίκιο το έχει ο πιό αδύναμος

και πως

όταν συγκρούονται δύο Ελευθερίες, το δίκιο το έχει και πάλι ο πιό αδύναμος.

Όταν ο αδύναμος αδικείται, εξ ορισμού δεν μπορεί να επιβάλει το Δίκιο του. Αλλά πρέπει με κάποιον τρόπο να το διεκδικήσει. Ναι, ΚΑΙ με τη βία, όταν όλοι οι άλλοι τρόποι έχουν αποτύχει.

Αρκεί να μην είναι μόνος του... Γιατί αν ΕΙΝΑΙ μόνος του, τότε είναι χαμένος εξ ορισμού.

Εδώ μπαίνει λοιπόν ο ρόλος του Νόμου και κάποιας Εξουσίας (που να πηγάζει από το νόμο, και να είναι ΥΠΟΛΟΓΗ σε αυτόν), σαν Συλλογική Δύναμη που θα επιβάλει το δίκιο του ανίσχυρου, κόντρα στο - εξ' ορισμού αυτοεπιβαλλόμενο - δίκιο του ισχυροτέρου. Ακόμα και κόντρα στη "βούληση της πλειοψηφίας".

Με τον ίδιο τρόπο λοιπόν που δεν δέχομαι το ηλίθιο σλόγκαν "κάθε νόμος είναι τρόμος", γιατί λείπει η λέξη "ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΟΣ" (ΝΟΜΟΣ), με τον ίδιο τρόπο που αντιεξουσιαστής δεν σημαίνει για μένα "αναρχικός", αλλά ενάντιος στην ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ εξουσία, έτσι ακριβώς και "ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ" σημαίνει "ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ ΒΙΑ".

Γιατί οι άνθρωποι δεν είμαστε άγγελοι, αντίθετα, είμαστε η Γενιά του Κάιν. Ίσως κάποτε να γίνουμε άγγελοι, αλλά ως τότε, θα χρειάζονται και νόμοι και εξουσία, και, κάποια, βία.. Για να προασπίζεται η Ελευθερία, η Αξιοπρέπεια, και η Δικαιοσύνη. Ας θυμηθούμε και τον θείο Διονύση:

παράμερα στέκει ο άντρας, και κλαίει
αργά το τουφέκι σηκώνει, και λέει:
"σε τούτο το χέρι, τί κάνεις εσύ;
ο εχθρός μου το ξέρει, πως μού είσαι βαρύ"...

(από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους)

Βαριά, αλλά αναγκαία. Για την Ελευθερία. Για την Αξιοπρέπεια. Για την Δικαιοσύνη.
Αυτή είναι η μή-καταχρηστική βία.

Διαβάστε περισσότερα:

Ελευθερία, "εκείνη που έρχεται"

Η Γενιά του Κάιν

Το μανιφέστο της μη-βίας
.

Οι έλληνες ταλιμπάν

2009-02-20T13:19:00.000+02:00

Με τη βία -και ειδικά την ανερμάτιστη, ηλίθια και τυφλή βία- δεν μπορείς να κάνεις διάλογο. Δεν μπορείς δηλαδή να απευθύνεσαι σ’ αυτούς και να λες «γιατί ρε παιδιά» και «μα δεν υπάρχει λογική στην επίθεση στον καθηγητή».

Η ηλίθια βία από μόνη της είναι πέρα απ’ το στάδιο του να εξοπλίζεται με λογικά επιχειρήματα.

Γιατί ακόμα και όταν δεν είναι ύποπτη και προβοκατόρικη, είναι απλά παρανοϊκή. Με την έννοια του ότι δεν καταφέρνει τίποτε απολύτως από τους υποτιθέμενους στόχους της.

Δεν θα αλλάξει ποτέ τον κόσμο. Όποτε άλλαξε κάτι σε μια κοινωνία, με τρόπο βίαιο, ήταν μέσα από μαζική συμμετοχή, από γενικευμένη εξέγερση, από επανάσταση. Όποτε άλλαξε με τρόπο μη-βίαιο, άλλαξε μέσα από εκλογές ή δημοψηφίσματα, με δομημένους συνταγματικούς τρόπους. Αφού η κρίσιμη μάζα πείστηκε για την ανάγκη αλλαγής

Αν φέρνει ένα αποτέλεσμα η βία των ντόπιων ταλιμπάν («φονταμενταλιστές χωρίς Κοράνι» τους λέει πετυχημένα ο Φοίβος Καρζής), που δεν ανέχονται διαφορετικές απόψεις από οτιδήποτε έχουν σφηνωμένο ανάμεσα στα αυτιά τους και προσομοιάζει σε «ιδέα», είναι η συσπείρωση του κόσμου σε πιο συντηρητικές απόψεις, η απέχθεια σε οτιδήποτε προσπαθεί να επιβληθεί βίαια και ερήμην της ευρύτερης συναίνεσης (ή έστω σιωπηρής αποδοχής).

Και στο κάτω-κάτω αν ο απειλούμενος από βία μαλακώσει η στρογγυλέψει τις απόψεις του απλά υποκρινόμενος κάτι πιο αποδεκτό και «λαϊκό» δεν γίνεται πιο επικίνδυνος; Δεν εισχωρεί ύπουλα στην διαμόρφωση της γνώμης του όποιου ακροατηρίου;

Τον κύριο Κούγια -για παράδειγμα- εγώ τον θέλω να μπορεί να μιλάει απερίφραστα για το θύμα του πελάτη του, έτσι ώστε να με βοηθήσει να καταλάβω ποιος είναι και τι αντιπροσωπεύει. Αν απειληθεί ο ίδιος ή το γραφείο του και κρύψει αυτά που λέει σε δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις, μπορεί και να με εξαπατήσει.

Αλλά φυσικά όλα αυτά δεν θα συζητηθούν ποτέ με τους κουκουλοφόρους των σιδηρογροθιών, τις κουμπουροφόρες «φράξιες» και τους «επαναστατικούς αγώνες», δεν αναζητάς λογική για τους στόχους. Γιατί είναι τόσο εξιταρισμένοι που βρέθηκαν με άσυλο, όπλα και εκρηκτικά, όσο ένας πεντάχρονος που μόλις κατέβασε την οπλισμένη καραμπίνα απ’ το πάνω ράφι.

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ: Η ΤΥΦΛΗ ΒΙΑ, Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ, ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

2009-01-05T15:17:00.000+02:00

Πολλοί έσπευσαν να δικαιολογήσουν την έκρηξη της ΤΥΦΛΗΣ βίας που ακολούθησε τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, θεωρώντας την μια μορφή άμυνας απέναντι στην ανεξέλεγκτη κρατική βία. Όμως η βία φέρνει πάντα μόνο βία. Και ειδικά η ΤΥΦΛΗ βία, που είναι η χειρότερη μορφή βίας, γιατί στερείται λογικής, στόχου, και επομένως και (θετικού) αποτελέσματος.

Την δολοφονία του Αλέξη ακολούθησε ο τραυματισμός ενός άλλου 15χρονου από σφαίρα, στο χέρι ευτυχώς. Σήμερα, ενώ η Κωνσταντίνα Κούνεβα αγωνίζεται να κρατηθεί στη ζωή, μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε, ένας 21 χρονος αστυνομικός σώθηκε από θαύμα, χτυπημένος από καλάσνικοφ, το ίδιο που χτύπησε πριν μέρες την κλούβα των ΜΑΤ. Των ΜΑΤ, που φυσικά, είναι τώρα πιό αφιονισμένα από ποτέ. Με την πόλωση που επικρατεί, είναι ζήτημα χρόνου το πότε θα υπάρξει ένας νέος Αλέξης. Ένας φαύλος κύκλος τυφλής βίας έχει ανοίξει.

Κάποιοι θέλουν την τυφλή βία. Κάποιοι θέλουν να χυθεί αίμα. Κάποιοι επιδιώκουν την πόλωση και την κλιμάκωση της κοινωνικής βίας. Φαινόμενα άγνωστα στην Ελλάδα εδώ και μερικές δεκαετίες. Ποιούς εξυπηρετεί όμως αυτός ο φαύλος κύκλος της τυφλής βίας;

"Στην αναμπουμπούλα, ΜΟΝΟ ο λύκος χαίρεται": Ιστορικά, οι περίοδοι οικονομικής κρίσης και κοινωνικής βίας ακολουθούνται πάντα από την επιβολή αυταρχικών και απολυταρχικών καθεστώτων, που τελικά οδηγούν τους λαούς σε πολέμους. Γιατί η βία, σε συνδυασμό με τη φτώχεια, οδηγούν στην ανασφάλεια, στην πόλωση και στο φανατισμό, δημιουργώντας μια κατάσταση ιδανική για να ευδοκιμήσει ο φασισμός, ο κακός λύκος της Ανθρωπότητας. Σε αυτό το πλαίσιο, όσοι υποστηρίζουν την τυφλή βία, έστω κι αν έχουν "καλές" προθέσεις, παίζουν το παιχνίδι των φασιστών και των εξουσιαστών.

Μακάρι να διαψευστώ, αλλά φοβάμαι πως τα χειρότερα έπονται. Αν ήμουν πιστός, θα έλεγα "Θεός φυλάξοι"...

.

Η ανοχή είναι ταυτόσημη της αδιαφορίας

2008-11-24T13:22:00.003+02:00

Επειδή έχω γράψει παλιότερα σε προσωπικό μου blog για το χάλι της Ομόνοιας και κατηγορήθηκα με χαρακτηρισμούς όπως σκληρότητα και απανθρωπιά, νομίζω ότι χρωστάω κάποιες εξηγήσεις...

Η περιοχή γύρω από την πλατεία Ομονοίας εν έτει 2008 είναι ένα τεράστιο γκέτο. Και δεν το λέω μόνο εγώ, το λένε όλοι οι κάτοικοι και επαγγελματίες που βιώνουν καθημερινά καταστάσεις λιγότερο ή περισσότερο απειλητικές.
Αν νομίζετε ότι η ανοχή λύνει το πρόβλημα κάνετε λάθος. Το πρόβλημα θα υφίσταται και θα χειροτερεύει όσο δεν ενδιαφέρεται κανένας.
Για να γίνω σαφής, δεν εννοώ να πάρουμε τα όπλα, αλλά να προχωρήσουμε σε λύσεις που θα ωφελήσουν το κοινωνικό σύνολο.

Σαν αρχή, ο ΟΚΑΝΑ καλά κάνει και υπάρχει. Και θα επιτελούσε κοινωνικό έργο αν ήταν οπουδήποτε αλλού και λειτουργούσε με κάποιον άλλο τρόπο.
Απεξάρτηση δεν σημαίνει παροχή μεθαδόνης, ειδικά από τη στιγμή που με το που θα πάρουν τη μεθαδόνη οι χρήστες, ακριβώς δίπλα θα πάρουν και τη δόση τους από το βαποράκι της γειτονιάς.
Η απεξάρτηση πρέπει να συνάδει με τη γενικότερη αναμόρφωση, δηλαδή οι πρώην χρήστες κατά τη διάρκεια αυτής να έχουν εξασφαλίσει την επιβίωσή τους (οι περισσότεροι είναι άστεγοι και άποροι - εκδιωχθέντες από την οικογένειά τους) και παράλληλα να ξοδεύουν τον χρόνο τους δημιουργικά, μαθαίνοντας να είναι χρήσιμοι.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δεκάδες παιδιά που αναγκάζονται να κλέβουν ή να εκδίδονται ακριβώς επειδή η απεξάρτηση τους προσφέρει μόνο το υποκατάστατο της δόσης τους και όχι τη στήριξη που πραγματικά χρειάζονται. Αν η κοινωνική μέριμνα εστίαζε περισσότερο στο είναι αντί στο φαίνεσθαι, ίσως και να μπορούσε να λειτουργήσει μία μονάδα που να βοηθούσε αυτά τα παιδιά να απεξαρτηθούν και να ενταχθούν και πάλι στην κοινωνία, αντί να σαπίζουν στα στενά της Ομόνοιας.

Το ίδιο ισχύει και για τους μετανάστες. Ο κύριος όγκος μεταναστών στην Αθήνα είναι παράνομοι, άστεγοι και άνεργοι. Η ανοχή του κράτους όχι μόνο δεν τους κάνει καλό, αλλά και επιβαρύνει τη θέση τους, μιας και δεν πρόκειται να αποκτήσουν ποτέ σωστή διαβίωση αν δεν παρανομήσουν.
Αυτό σημαίνει ότι, είτε θα αναγκαστούν να κλέψουν ή θα εισχωρήσουν σε κυκλώματα πορνείας και ναρκωτικών, γεγονός που δεν πίστευε κανένας μέχρι που συνέβη αυτό, αν και οι περίοικοι ζούσαν καθημερινά παρόμοια γεγονότα μικρότερης κλίμακας.
Από τη στιγμή που τους επιτρέπεται η είσοδος και η παραμονή στην χώρα, θα έπρεπε να υπάρχει και κάποιου είδους μέριμνα για τους μετανάστες, αλλιώς η μόνη λύση είναι η απέλαση, όσο σκληρό κι αν ακούγεται.
Θεωρώ πως ειδικά για τους πολιτικούς πρόσφυγες, που η απέλαση ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη, θα έπρεπε να υπάρχει κάποια μέριμνα στέγασης και σίτισης, καθώς επίσης και εξεύρεσης εργασίας.
Αυτή τη στιγμή το κράτος το μόνο που κάνει εκτός από το να τους αφήνει να ζουν υποτυπωδώς, είναι να κυνηγάει τους μικροπωλητές (οι οποίοι επέλεξαν να κάνουν τη μόνη δουλειά που μπορούν αντί να εγληματίσουν) αντί να βρει μια φόρμουλα για να τους βγάλει από την "παρανομία" (όπου παρανομία σημαίνει μη φορολόγηση...).

Τέλος, θα αναφερθώ στις πόρνες, όχι γιατί με ενοχλούν από αισθητική άποψη, αλλά γιατί δυστυχώς συμβάλλουν στην υποβάθμιση της περιοχής. Δεν έχω απολύτως τίποτα με τις ιερόδουλες σαν κλάδο και ίσα ίσα πιστεύω ότι είναι ένα πολύ δύσκολο επάγγελμα και με μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας.
Εκτός του ότι δεν πιστεύω ότι αυτές οι κοπέλες ήρθαν από την Αφρική με σκοπό να εκδίδονται (οι περισσότερες είναι Νιγηριανές) αλλά για να καταφέρουν να ζήσουν, εργάζονται χωρίς την απαραίτητη άδεια, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υποβάλλονται στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και κατά συνέπεια πάσχουν από διαφόρων ειδών νοσήματα.
Επίσης έχουν "καταλάβει" ένα αρκετά κεντρικό σημείο της πόλης, που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το δημαρχείο των Αθηνών, το οποίο κατά συνέπεια αποτελεί σημείο συγκέντρωσης επικίνδυνων ατόμων κι αυτό δεν είναι προκατάληψη αλλά η πραγματικότητα που ζούμε τα τελευταία χρόνια.

Πιθανώς θα υπάρξει και συνέχεια στο θέμα. Έχω πολλά να πω ακόμα.Κι όσοι δεν το έχετε ζήσει, μη βιάζεστε να αποδώσετε χαρακτηρισμούς.
Σκεφτείτε μόνο, όχι μόνο πόσο διαφορετική θα ήταν η Αθήνα και γενικότερα η Ελλάδα αν νοιαζόμασταν, αλλά πόσο διαφορετικοί θα ήμαστε σαν άνθρωποι, και κατά συνέπεια σαν κοινωνία.
Η λύση δεν είναι να κρύβουμε ό,τι δεν μας αρέσει να βλάπουμε.
Η μόνη λύση είναι να σταματήσουμε να αδιαφορούμε και να ανεχόμαστε καταστάσεις που δεν οδηγούν παρά στο χάος.

Υ.Γ. Ρίξτε μια ματιά κι εδώ, αξίζει τον κόπο

Guantanamo

2008-07-17T22:16:00.000+03:00

(ΙΘΑ)ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΥΠΟΤΑΞΙΑ

2008-06-03T16:31:00.008+03:00

ΙΘΑ(ΓΕΝΙΚΗ) ΑΝΥΠΟΤΑΞΙΑ.

Το τελευταίο καιρό κάτι γίνεται στο νησί της Κέρκυρας. Οι Φαίακες αντιδρούν στην δημιουργία ΧΥΤΑ-Χωματερής στο νότιο τμήμα του νησιού, στην Λευκίμμη. Σε μια πρωτοφανή για τα δεδομένα του νησιού αντίδραση των κατοίκων ,το κράτος προσπάθησε να επιβάλλει την τάξη με τους συνήθης φασιστοκατασταλτικους μεθόδους τους, στέλνοντας οχτώ διμοιρίες πάνοπλων ματατζίδων με την παρουσία ασφάλειας και εισαγγελέα ώστε να επιτραπεί στον εργολάβο να ξεκινήσει την διαδικασία δημιουργίας της χωματερής.

Έλα όμως που δεν υπολόγισαν καλά!

Και το πρωί της Πέμτης 26/5/ μια έκπληξη περίμενε τις δυνάμεις καταστολής.

Οδοφράγματα ,φωτιές ,και λαός έτοιμος για όλα…

Δεν υπήρχαν κομματικές αποχρώσεις μόνο πολίτες που έκαναν αυτό που τους επέβαλε η συνείδηση τους. Τα ματ επιτέθηκαν με χημικά προκειμένου να διαλύσουν τον κόσμο,δεν σταμάτησαν όμως εκεί.

Αστυνομικός των ΜΑΤ xτυπά 15χρονό νεαρό με το γκλόπ σύμφωνα με τις μαρτυρίες των αυτοπτών μαρτύρων , o οποίος επέβαινε σε μηχανή, με αποτέλεσμα ο νεαρός να χάσει την ισορροπία του και να πέσει σε μια άτυχη ΕΓΚΥΟ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΥΤΕΡΑ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΩΝ. Ο νεαρός τραυματίστηκε σοβαρά όπως και η άτυχη γυναίκα όπου και ΕΞΕΠΝΕΥΣΕ αργότερα στο νοσοκομείο της Κέρκυρας.

Ο Εν λόγω αστυνομικός φυγαδεύτηκε από τους συναδέλφους τους στην προσπάθεια των πολιτών να δοθούν τα στοιχεία του.

Για λεπτομέρειες

http://www.corfunews.eu/ --

http://athens.indymedia.org/-

http://www.in.gr/video/default.aspx?videoID=68246

http://xyta-lefkimis.blogspot.com

http://www.ppkla.blogspot.com/

Ελευθερία Έκφρασης και Λόγου στο Διαδίκτυο

2008-04-16T10:21:00.002+03:00

Στην Ελλάδα, η πρώτη προσπάθεια φίμωσης και καταστολής στο διαδίκτυο αφορά την υπόθεση του blogme.gr ενώ αυτές τις μέρες για δεύτερη φορά γίνεται προσπάθεια καταστολής της ελεύθερης εκφρασης, με αφορμή μηνύσεις που υπέβαλαν επώνυμοι διαπλεκόμενοι στο blog press-gr. Με αφορμή αυτή την υπόθεση, ετοιμάζεται νομοσχέδιο με σκοπό να περιοριστεί και να ελεγχθεί η ελεύθερη διακίνηση ιδεών.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τρομοκρατημένη και σε βαθιά θεσμική κρίση εξουσία, που με τρομονόμους προσπαθεί να κρύψει τη διαφθορά της και να εκφοβίσει οποιαδήποτε πηγή ενημέρωσης δεν ελέγχεται, δεν χειραγωγείται... αλλά απελευθερώνει τον δυναμισμό, την ορμή και την αυθεντικότητα της νέας εποχής.

Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύο

Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας του διαδικτύου είναι το κείμενο που επηρέασε την ιντερνετική κοινότητα όσο κανένα άλλο. Μολονότι γραμμένη το 1996, μια εποχή που το διαδίκτυο ήταν ακόμη στα πρώτα βήματά του, οι αρχές και οι στόχοι που ευαγγελίζεται είναι σήμερα πιο επίκαιροι παρά ποτέ. Κάθε λογής εξουσίες, κρατικές ή ιδιωτικές, επιχειρούν όλο και περισσότερο να χαλιναγωγήσουν τις ηλεκτρονικές μας επικοινωνίες και να αλλάξουν τον κατεξοχήν ελευθεριακό χαρακτήρα του κυβερνοχώρου σε ένα απόλυτα ελεγχόμενο περιβάλλον. Ο αντίρροπος αγώνας σε αυτές και η δόμηση μιας δίκαιης και ελεύθερης κοινωνίας της πληροφορίας δεν είναι υπόθεση μιας εκλεκτής κάστας τεχνολόγων. Είναι υπόθεση όλων μας.

Ακολουθεί μετάφραση της διακήρυξης :

H Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου

του John Perry Barlow

Κυβερνήσεις του Βιομηχανικού Κόσμου, κουρασμένοι γίγαντες της σάρκας και του ατσαλιού, έρχομαι από τον κυβερνοχώρο, το καινούργιο σπίτι του πνεύματος. Εκ μέρους του μέλλοντος, ζητώ από εσάς που ανήκετε στο παρελθόν να μας αφήσετε ήσυχους. Δεν είστε ευπρόσδεκτοι ανάμεσά μας. Δεν έχετε καμμία εξουσία εκεί που μαζευόμαστε.

Δεν έχουμε καμμία εκλεγμένη κυβέρνηση, ούτε πρόκειται να έχουμε ποτέ, γι' αυτό απευθύνομαι σε σας με μόνη τη δικαιοδοσία, με την οποία μιλά πάντα η ελευθερία. Κηρύσσω λοιπόν ότι ο παγκόσμιος κοινωνικός χώρος που δομούμε είναι από φυσικού του ανεξάρτητος από τις τυρρανίες που επιδιώκετε να μας επιβάλλετε. Δε έχετε κανένα ηθικό δικαίωμα να μας κυβερνάτε, ούτε κατέχετε κάποιες μεθόδους επιβολής, για τις οποίες έχουμε βάσιμους λόγους να φοβόμαστε.

Οι κυβερνήσεις αντλούν τις νόμιμες εξουσίες τους από την αποδοχή των κυβερνωμένων. Ποτέ δε ζητήσατε, ούτε ποτέ πήρατε τη δική μας. Δε σας καλέσαμε. Δε μας γνωρίζετε, ούτε γνωρίζετε για τον κόσμο μας. Ο κυβερνοχώρος δε χωρά μέσα στα σύνορά σας. Να μην πιστεύετε ότι μπορείτε να τον δομήσετε σα να είναι δημόσιο έργο. Δε μπορείτε. Εναπόκειται στη φυσική εξέλιξη και αναπτύσσεται μέσα από τις συλλογικές μας δράσεις.

Δεν πήρατε μέρος στον δικό μας μεγάλο και διαρκώς κλιμακούμενο διάλογο, ούτε δημιουργήσατε τον πνευματικό πλούτο που υπάρχει στις «αγορές» μας. Αγνοείτε την κουλτούρα, τα ήθη ή τους κώδικές μας που ήδη παρέχουν στην κοινωνία μας περισσότερη τάξη από όση ποτέ θα μπορούσαν να επιβάλλουν οι βίαιοι νόμοι σας.

Ισχυρίζεστε ότι υπάρχουν προβλήματα ανάμεσά μας που χρειάζονται την επέμβασή σας, για να λυθούν. Χρησιμοποιείτε αυτό τον ισχυρισμό ως δικαιολογία, ώστε να εισβάλετε στους κόσμους μας. Πολλά από αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχουν. Όπου υπάρχουν αληθινές εντάσεις, όπου υπάρχουν προβλήματα, θα τα προσδιορίσουμε και θα τα λύσουμε με τον τρόπο μας. Δημιουργούμε το δικό μας Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αυτό το καινούργιο σύστημα διακυβέρνησης θα χτιστεί σύμφωνα με τις συνθήκες του δικού μας κόσμου, όχι του δικού σας. Ο κόσμος είναι διαφορετικός.

Ο κυβερνοχώρος αποτελείται από συμβάσεις, σχέσεις και πνευματική δημιουργία, που σαρώνουν σα κύμα τους ιστούς της επικοινωνίας μας. Ο δικός μας κόσμος είναι ένας κόσμος που βρίσκεται παντού και πουθενά, αλλά πάντως δε βρίσκεται εκεί όπου κατοικούν τα σώματά μας.

Χτίζουμε ένα κόσμο όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν χωρίς προνόμια ή περιορισμούς που να απορρέουν από τη φυλή, την οικονομική ισχύ, στρατιωτική δύναμη ή τόπο γέννησής τους.

Οι νομικές σας έννοιες σχετικές με την ιδιοκτησία, την έκφραση, την ταυτότητα, την κινητικότητα και τον περιβάλλοντα κόσμο δεν έχουν εφαρμογή στο δικό μας κόσμο. Είναι όλες βασισμένες στην ύπαρξη της ύλης και εδώ δεν υπάρχει ύλη.

Οι υπάρξεις μας δεν έχουν φυσική υπόσταση, γι' αυτό, αντίθετα με εσάς, δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τάξη μέσω της βίας. Πιστεύουμε ότι το σύστημα διακυβέρνησής μας θα προκύψει από την ηθική, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιδίωξη του κοινού καλού. Οι υπάρξεις μας μπορεί να πραγματώνονται ταυτόχρονα σε πολλούς από τους χώρους, στους οποίους ασκείτε δικαιοδοσία. Ο μόνος νόμος που αναγνωρίζουν όλες οι επιμέρους κοινότητές μας είναι ο χρυσός κανόνας. Πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε λύσεις στα προβλήματά μας σε αυτή τη βάση. Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε τις λύσεις που προσπαθείτε να μας επιβάλλετε.

Στις ΗΠΑ σήμερα ψηφίσατε ένα νομοθέτημα, το Νόμο Περί Αναμόρφωσης των Τηλεπικοινωνιών, ο οποίος αντίκειται στο ίδιο το Σύνταγμά μας και προσβάλλει τα όνειρα του Jefferson, του Washington, του Mill, του Madison, του DeToqueville και του Brandeis. Αυτά τα όνειρα πρέπει τώρα να ξαναγεννηθούν ανάμεσά μας.

Είστε φοβισμένοι από τα ίδια σας τα παιδιά, επειδή αυτά είναι ιθαγενείς σε έναν κόσμο, στον οποίο εσείς θα είστε πάντα μετανάστες.
Επειδή τα φοβάστε, εμπιστεύεστε στις κυβερνητικές γραφειοκρατίες τις γονικές υποχρεώσεις, που είστε τόσο δειλοί να αντιμετωπίσετε εσείς οι ίδιοι. Στον κόσμο μας, όλα τα συναισθήματα και οι εκφράσεις της ανθρωπότητας, από τα πιο ποταπά μέχρι τα πιο αγγελικά, είναι μέρη ενός αδιάσπαστου όλου, του παγκοσμίου ηλεκτρονικού διαλόγου. Δε μπορούμε να διαχωρίσουμε τον άνεμο που πνίγει από τον άνεμο που απογειώνει.

Στην Κίνα, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Σιγκαμπούρη, την Ιταλία και τις ΗΠΑ, προσπαθείτε να σταματήσετε τον ιό της ελευθερίας με το να φτιάχνετε αστυνομίες στα σύνορα του κυβερνοχώρου. Αυτές μπορεί να κρατούν μακριά την επιδημία για κάποιο χρόνο αλλά θα αποτύχουν σε ένα κόσμο που σύντομα θα κυριευθεί από τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας.

Οι όλο και πιο απολιθωμένες βιομηχανίες πληροφορικής σας θα προσπαθούν να επιτείνουν την επιβίωσή τους με το να προτείνουν νόμους στις ΗΠΑ και αλλού, με τους οποίους θα ισχυρίζονται ότι έχουν έχουν παγμόσμια δικαιώματα ιδιοκτησίας στην ίδια την ανθρώπινη έκφραση. Οι νόμοι αυτοί θα κηρύττουν ότι οι ιδέες δεν είναι τίποτα άλλο από άλλο ένα βιομηχανικό προϊόν, ίδιας φύσης με το ακατέργαστο σίδερο. Στον κόσμο μας, ο,τιδήποτε παράγει ο ανθρώπινος νους, μπορεί να αναπαραχθεί και να μοιραστεί απεριόριστα και με μηδενικό κόστος. Η παγκόσμια διακίνηση σκέψης δε χρειάζεται πλέον τις βιομηχανίες σας, για να ευδοκιμήσει.

Αυτά τα αυξανώμενα εχθρικά και αποικιοκρατικά μέτρα μας τοποθετούν στην ίδια θέση με παρελθόντες εραστές της ελευθερίας και της αυτονομίας, που έπρεπε να απορρίψουν την κυριαρχία μακρινών, ανίδεων εξουσιών. Οφείλουμε να κάνουμε τους εικονικούς εαυτούς μας να αναπτύξουν ανοσία στην εξουσίασή σας, ακόμη και αν οι φυσικές μας υπάρξεις συνεχίζουν να υποκύπτουν στο νόμο σας. Θα απλωθούμε σε όλο τον πλανήτη έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να συλλάβει τις σκέψεις μας.

Θα δομήσουμε έναν πολιτισμό του νου στον κυβερνοχώρο. Ας είναι πιο ανθρώπινος και δίκαιος από τον κόσμο που έχουν μέχρι τώρα φτιάξει οι κυβερνήσεις σας.

Νταβός, Ελβετία

Φεβρουάριος 8, 1996

(ευχαριστώ τον φίλο alchemist που φρόντισε να μου το στείλει με mail και υπόσχομαι να προσθέσω και τη δική μου πινελιά μόλις βρω χρόνο)

Λες και ήμουν στα "ΓΚΕΣΤΑΠΟ"

2008-03-27T11:10:00.002+02:00

Τον ξυλοδαρμό του από αστυνομικούς στα γραφεία της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Λάρισας κατήγγειλε ο Αλβανός μετανάστης κ. Αγκίμ Ντόνταϊ.Σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλε , αντιλήφθηκε ότι κάποιοι τον παρακολουθούν και απευθύνθηκε στην Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Λάρισας προκειμένου να ενημερώσει, σχετικώς, τις διωκτικές αρχές. Εκεί, όπως υποστήριξε, πέντε αστυνομικοί, που δήλωσαν ότι προέρχονται από την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης, τον απομόνωσαν σε ένα δωμάτιο, του πήραν το κινητό τηλέφωνο και του έδειξαν τις φωτογραφίες δύο συγγενικών του προσώπων, τα οποία επισήμαναν ότι αναζητούν, καλώντας τον να τους δώσει εξηγήσεις ,για το πότε είδε τους συγγενείς του και πού βρίσκονται.Ο ίδιος τους είπε ότι έχει χρόνια να δει τα συγκεκριμένα πρόσωπα, προσθέτοντας ότι δε ζουν στην Ελλάδα. Τότε, σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλε, δέχθηκε χτυπήματα από τους αστυνομικούς στο πρόσωπο και τα χέρια. "Με χτύπησαν δυο άτομα πάνω από 80 φορές και στα δύο στα χέρια και στο κεφάλι, με έναν μεταλλικό χάρακα και με υποχρέωναν συχνά να βάλω τα χέρια μου σε μία κανάτα που περιείχε παγωμένο νερό. Επίσης, μου άσκησαν ψυχολογική βία, λέγοντάς μου ότι θα καταλήξω στη φυλακή και ότι η γυναίκα μου, που περιμένει το τρίτο μας παιδί, θα γεννήσει στα κρατητήρια, κι εσύ, θα το δεις το παιδί σου μετά από είκοσι χρόνια που θα βγεις από τη φυλακή. Εδώ θα φέρουμε και τα δυο παιδιά σου (τεσσάρων και δυο χρονών )να σε δούνε στο κρατητήριο" είπε, μεταξύ άλλων, ο καταγγέλλων οτι του έλεγαν. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι οι αστυνομικοί τον υποχρέωσαν να γδυθεί, λέγοντάς του απειλητικά και απαξιωτικά πως, «θα σου κλείσουμε όσες τρύπες έχεις στο σώμα». Συνάμα, υποστήριξε ότι εμφανίστηκαν εμπρός του δύο ψευδομάρτυρες, όπως είπε χαρακτηριστικά, οι οποίοι δήλωσαν ότι τον είδαν πρόσφατα με τα πρόσωπα που αναζητούν οι αστυνομικοί να πίνει καφέ!!! Ο κ. Ντόνταϊ ,κατέληξε σημειώνοντας ότι, ύστερα από τα απάνθρωπα βασανιστήρια που κράτησαν τέσσερις ώρες και αφού στο γραφείο όπου τον κρατούσαν εισήλθε ο κ. Άγγελο Μήτση, Πρόεδρος του Συλλόγου Μεταναστών Νομού Λάρισας , τρομαγμένος από τις φωνές του, οι αστυνομικοί τον άφησαν ελεύθερο, λέγοντάς του απλά πως «είσαι έτοιμος». Επειδή ζαλιζόταν, μετέβη κατευθείαν στο Γενικό Νοσοκομείο. Εμφάνισε, δε, ιατρική γνωμάτευση βάσει της οποίας έχει υποστεί κακώσεις στα χέρια, κυρίως, αλλά και στο κεφάλι ,ενώ υποστήριξε ότι οι γιατροί του ζήτησαν να παραμείνει στο νοσοκομείο αλλά ο ίδιος αποχώρησε με δική του ευθύνη.Για το περιστατικό έχει ενημερωθεί η αλβανική πρεσβεία στην Ελλάδα και το υπουργείο Εξωτερικών της γειτονικής χώρας. Στις 15.03.2008 , συνοδεία του Αλβανού πρόξενου στην Ελλάδα ,κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά για το συμβάν στην Εισαγγελία της Λάρισας.Κληθείς να σχολιάσει τα όσα υποστήριξε ο κ. Ντόνταϊ, ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Περιφέρειας Θεσσαλίας Υποστράτηγος Κωνσταντίνος Κασαπάκης δήλωσε ότι ,«ήδη έχει ενημερωθεί για την καταγγελία η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. αλλά και η Εισαγγελία Πρωτοδικών Λάρισας». Παράλληλα, ο κ. Κασαπάκης διαβεβαίωσε ότι θα χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση και ότι θα διερευνηθεί πλήρως η καταγγελία. "Δεν κάνουμε εκπτώσεις. Είναι πάγια πολιτική της ΕΛ.ΑΣ. να ερευνάται σε βάθος κάθε καταγγελία. Δε συγκαλύπτεται τίποτα και εφόσον προκύψουν ευθύνες αστυνομικών, αυτές θα αποδοθούν" !

Το νου σας μη μείνουμε μόνοι μας

2007-12-03T17:38:00.000+02:00

«Ομάδα 25 ατόμων εισέβαλε σε σπίτι στο Αιγάλεω και τραυμάτισε σοβαρά οκτώ Πακιστανούς που διέμεναν εκεί. Από τους τραυματίες οι πέντε νοσηλεύονται με βαριά τραύματα.»

Την «έπεσαν» που λετε οι «νεαροί» σε μερικούς κακόμοιρους Πακιστανούς. Προσέξτε: Όχι σε τίποτε μεγαλομαφιόζους από αυτούς που διακινούν λευκή σάρκα, όχι σε τίποτε ναρκο-έμπορους που έχουν γεμίσει την πιάτσα με πρέζα. Ούτε καν σε τίποτα πορτοφολάδες, τσαντάκηδες, μπουκαδόρους, ριφιφίδες και πάει λέγοντας...
Όχι... Γιατί αυτοί οι «νεαροί» δεν βγήκαν στο δρόμο αγανακτισμένοι για την αυξανόμενη εγκληματικότητα, δεν κινητοποιήθηκαν από καμία «ευαισθησία». Προφανώς λοιπόν δεν θα τα έβαζαν με ένα δύσκολο στόχο σαν αυτούς που παράγουν την εγκληματικότητα, ούτε καν τους ένοιαξε αυτό το άλλοθι.
Βγήκαν σαν αγέλη να κατασπαράξουν κάποιους κακόμοιρους Πακιστανούς που σπανίως δημιουργούν προβλήματα, που δεν έχουν παραβατική συμπεριφορά, που πασχίζουν για ένα μεροκάματο, που προσπαθούν να βγάλουν μερικά ευρώ να στείλουν πίσω στις οικογένειές τους, που ανέχονται (γιατί δεν μπορούν να κάνουν και διαφορετικά) τόσο τις απαγωγές του Βουλγαράκη όσο και τα καλόπαιδα που αποφάσισαν να διώξουν τους ξένους απ’ την Ελλάδα».
Δεν θα επιχειρηματολογήσω περισσότερο για αυτή την παράνοια, δεν πρόκειται να κάθομαι να παραθέτω επιχειρήματα και να μπω σε συζήτηση για μια ομάδα εγκληματίες (ούτε καν ρατσιστές δε τους λες, αφού εδώ δεν υπάρχει καν ιδεολογία κι άποψη).
Περιμένω όμως από το «προοδευτικό» κομμάτι της κοινωνίας μας, τους συν-bloggers που κινητοποιήθηκαν για πολλά παρόμοια ζητήματα, από τα επίσημα κόμματα, από φορείς και συνδικάτα, από μαθητές και φοιτητές, να κατέβουν σε διαδήλωση όπως πριν χρόνια στη Γαλλία όταν ο κόσμος βροντοφώναξε «Κάτω τα χέρια από τον φιλαράκο μου».
Γιατί αν δεν το κάνουμε τώρα αυτό, κινδυνεύουμε ίσως να μας φύγουν οι μετανάστες αφήνοντάς μας μόνους μας με αυτούς τους έλληνες.
Για να δούμε...

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

2007-11-24T14:23:00.000+02:00

"Καλημέρα
Εχθές τις πρώτες πρωινές ώρες ο αδελφός μου έφυγε για το μεγάλο ταξίδι ……για την « Γειτονιά των Αγγέλων » Εχθές στης 17/11 περίπου στις 00΄30 στην Πέτρου Ράλλη στο ύψος της Αγ.Αννης Ένα CITROEN SAXO KOKKINO τον διαμέλισε και τον εγκατέλειψε. Επειδή λόγω της κατάστασης δεν μπορώ να γράψω περισσότερα και για να προλάβω Οποίον φίλο θέλει να βοηθήσει ( γιατί δεν αποκλείεται ο εγκληματίας να προσπαθήσει να το φτιάξει από Δευτέρα πρωί) το KOKKINO SAXO είναι χτυπημένο εμπρός από τα μέχρι τώρα στοιχεία –κομμάτια του αυτοκίνητου έχουν βρεθεί . Οποίος μπορεί να βοηθήσει θα είναι πολύτιμο και οποίος μπορεί να το προώθηση σε άλλα sites που να το διαβάζουν φαναρτζήδες η αυτοί που πουλάνε ανταλλακτικά Τον παρακαλώ πολύ να το κάνει γιατί εγώ δεν μπορώ. Δυο αγγελούδια σε λίγη ώρα από τώρα θα ακούσουν το μεγάλο μυστικό που δεν το λέμε εδώ και 28 ώρες……………. Αντίο αγαπημένε μου αδελφέ…….. "

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
"ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΜΕ ΠΗΡΑΝ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ.ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΦΟΝΙΑ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝΕ ΣΤΟ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΔΥΣΤΗΧΗΜΑΤΟΣ.ΕΙΝΑΙ CITROEN C3 model 2003 ΚΑΙ ΟΧΙ SAXO,ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΡΟΣ ΚΕΡΑΜΥΔΙ.

S.O.S ΟΧΙ SAXO ΑΛΛΑ CITRοEN C3 model 2003 ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΡΟΣ ΚΕΡΑΜΥΔΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ VIDEO.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ."

Σας παραθετω αυτουσιο το ποστ του Αιθεροβάμων όπως το προώθησε απο τον χρηστη Captaindim του foroum off the road.gr

οποιος γνωριζει κατι ας επικοινωνησει εδω

Τα συλληπητήρια μου στην οικογένεια του...

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΚΙΛΤΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ

2007-11-22T23:28:00.000+02:00

Αν συμφωνείτε με το ακόλουθο κείμενο, στείλτε το στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις που ακολουθούν, αναδημοσιεύστε το, στείλτε το με email, διαδώστε το όσο μπορείτε. Όλοι μαζί ίσως μπορούμε να κάνουμε κάτι.

Γιατί το να μην αντιδράς σε ένα ΕΓΚΛΗΜΑ σε κάνει συνυπεύθυνο γι αυτό.
Μαύρος Γάτος

ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ:

sg-web-president@ec.europa.eu
(το email του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. José Manuel Barroso)

stavros.dimas@ec.europa.eu
(το email του Επίτροπου Περιβάλλοντος της Ε.Ε. κ. Σταύρου Δήμα)
update: η διεύθυνση είναι σωστή, αλλά επιστρέφει μήνυμα λάθους. Ίσως να υπάρχει φίλτρο απόρριψης μηνυμάτων που προέρχονται από webmail (yahoo, msn, gmail) - πάντως αξίζει να δοκιμάσετε. Υπάρχει βέβαια και το blog του κ. Δήμα:

http://blogs.ec.europa.eu/dimas/ (το blog του Επιτρόπου Περιβάλλοντος κ. Σταύρου Δήμα: δεν χρειάζεται registration αλλά υπάρχει moderation, που σημαίνει ότι τα σχόλια εμφανίζονται αφού τα εγκρίνει κάποιος υπεύθυνος - περιμένω από χτες να εμφανιστεί το δικό μου.)

και η φόρμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την επικοινωνία με τους πολίτες

Κοινοποιήστε το αν θέλετε και στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ

TO:
1. Mr. José Manuel Barroso, President of the European Commission
2. Mr. Stavros Dimas, EU Commissioner for the Environment
3. The European Parliament

REGARDING:
Unprecedented Environmental Disasters in Greece and Hunting Restoration

Ladies and Gentlemen

On November 14, 2007, the Greek Government have violated a decree of the Supreme Administrative Court of Greece (“Symvoulio tis Epikrateias”) regarding a provisional total ban on hunting, and have permitted anew hunting throughout Greece, even in the heavily devastated areas of last summer’s unprecedented fires (imposing locally some minor restrictions). The related Ministerial Decree has been signed by the Minister of Agricultural Development m. K. Kiltidis.

We live in an era of rapid climatic changes originating in the human activities and having tremendous and catastrophic consequences for the whole Planet’s ecosystems. Last summer, unprecedentedly disastrous fires have devastated 300,000 hectares of wild forest and agricultural land in Greece, bringing a lot of wildlife species to the borders of extinction, by the means of decimating their populations and destroying their natural habitats.

Having considered the above arguments, we regard the aforementioned arbitrary decision of Minister Kiltidis and of the Greek Government on hunting feloniously disastrous, and we kindly ask for your proper action.

With Honour
(full name and address)

ΠΡΟΣ:
Τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. José Manuel Barroso
Τον Επίτροπο Περιβάλλοντος της Ε.Ε. κ. Σταύρο Δήμα
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

ΘΕΜΑ:
Οι πρόσφατες άνευ προηγουμένου περιβαλλοντικές καταστροφές στην Ελλάδα και η επανανομιμοποίηση του κυνηγιού

Κυρίες και Κύριοι

Στις 14 Νοεμβρίου 2007 η Ελληνική Κυβέρνηση παραβίασε την απόφαση του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της Ελλάδας (του Συμβουλίου της Επικρατείας) για καθολική προσωρινή αναστολή του κυνηγιού, και επέτρεψε εκ νέου το κυνήγι σε όλη την ελληνική επικράτεια, συμπεριλαμβανομένων και των πυρόπληκτων περιοχών του φετινού καλοκαιριού (με κάποιους επουσιώδεις περιορισμούς). Την σχετική Υπουργική Απόφαση υπέγραψε ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Κ. Κιλτίδης.

Βρισκόμαστε σε μιαν εποχή ραγδαίων ανθρωπογενών κλιματικών αλλαγών, με τεράστιες και καταστροφικές συνέπειες για τα οικοσυστήματα του Πλανήτη. Το περσινό καλοκαίρι πρωτοφανούς έκτασης πυρκαγιές έκαψαν 3.000.000 στρέμματα στην Ελλάδα, και έφεραν πολλά είδη άγριων ζώων στα όρια της επιβίωσης, αποδεκατίζοντας τους πληθυσμούς τους και καταστρέφοντας τους βιοτόπους τους.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, θεωρούμε την ανωτέρω αυθαίρετη κίνηση της Ελληνικής Κυβέρνησης δια του Υφυπουργού κ. Κιλτίδη εγκληματικά καταστροφική για την άγρια πανίδα και για το περιβάλλον γενικότερα, και παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες.

Με τιμή

(ονοματεπώνυμο, πλήρης διεύθυνση)

ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑ BLOGS:

WORLD UNITED BLOGGERS
WHISPERING PLANET
SAY NO TO VIOLENCE

Free Burma

2007-10-04T01:13:00.001+03:00

International Bloggers' Day for Burma on the 4th of October

Spread the Graphics

Σήμερα οι κάτοικοι της Ραγκούν θα ξαναβγούν στους δρόμους για να ψάλλουν την ανυπακοή τους με μια μελωδία που ηχεί ασταμάτητα στα αυτιά διαδηλωτών και στρατιωτών.

«Ας είναι όλοι ελεύθεροι από τον κίνδυνο, ελεύθεροι από την οργή, ελεύθεροι από τα βάσανα»

International Bloggers' Day for Burma on the 4th of October

2007-10-04T01:02:00.000+03:00

Πηγή : Reuters AlertNet

About "Free Burma!"

International bloggers are preparing an action to support the peaceful revolution in Burma. We want to set a sign for freedom and show our sympathy for these people who are fighting their cruel regime without weapons. These Bloggers are planning to refrain from posting to their blogs on October 4 and just put up one Banner then, underlined with the words „Free Burma!“.

Take part in this action for a Free Burma!

1. Publish a posting (Bulletin Board, Forum, Blog, Social Network, Static Website…) on the 4th of October with the header: “Free Burma!”

2. Tag it if you can with “Free Burma”

3. Choose a grafic from our Grafics page and

4. Link to www.free-burma.org there your readers will find some informations about the campaign and Burma and a participant list which you can join. Even if you're a webmaster of a bulletin board or social network you will find a special Group List to join.

5. Feel free to write any additional text you want

If you have no website or blog we need you even more: Please help us to spread the word across the internet, tell your neighbours, friends or kids and first of all: Sign our list of participants!

ΟΤΑΝ Ο ΗΡΩΔΗΣ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΩΣ ΤΟΝ ΛΕΝΕ;

2007-08-27T20:25:00.000+03:00

(το παρόν κείμενο το έλαβα με mail το Σάββατο 25 Αυγούστου και δημοσιεύεται σήμερα με την άδεια του συγγραφέα)

Έκαψαν που λες τον Καϊάφα. Πέρα από τους ανθρώπους που έχουν από μόνοι τους φορτωμένη στις μνήμες μας τη βαρύτητα της απώλειας - και δεν πρόκειται να γυρίσουν και θα τρίζουν ανάμεσα στ' αποκαήδια τα κόκκαλά τους - κάηκε κι ο Καϊάφας, ένα από τα πιο όμορφα και μοναδικά μέρη της μπουρδελοχώρας αυτής. Δεν επιτρέπεται να μιλάμε άσχημα, αλλά έκαψαν και τον Καϊάφα, έκαψαν και τη Μάνη, έκαψαν και τον Ταϋγετο, έκαψαν και την υπόλοιπη Πάρνηθα (εκτός από το καζίνο), έκαψαν κάποιες ντουζίνες ανθρώπων και κάποιες χιλιάδες δέντρων που θα κάνουν κάποια εκατομμύρια χρόνια να ξαναγεννηθούν αν αθροίσουμε τα χρόνια που κουβαλούσαν. Μπροστά στις ανθρώπινες απώλειες θα μπορούσε να πει κάποιος πως δεν είναι τίποτα ένα δάσος. Κι όμως, πόσες ανθρώπινες απώλειες θα σημάνει μακροπρόθεσμα η απώλεια ενός δάσους; Δυστυχώς, όταν θα έρθει η ώρα να το διαπιστώσουμε δε θα είναι λίγες και θα είναι αργά.

Αύριο, σήμερα, αργά, νωρίς, με τα πουκαμισάκια ανοιχτά, με τα μάτια μαύρα από το ξενύχτι και το κατάλληλο μακιγιάζ, θα βγουν κι οι μέντορές μας, οι πολιτικοί μας ταγοί, τα πονεμένα προσωπάκια τους ίσα που δε θα δακρύσουν για την καταστροφή. Ακόμα κι εκείνοι οι ίδιοι που υπερψήφισαν το άρθρο 24 δίχως ντροπή, στις προεκλογικές τους υποσχέσεις θα βγουν να μιλήσουν με λόγια δυνατά και σταράτα. Θα τα πουν έξω από τα δόντια και μέσα από αυτά θα γελούν, γιατί κανένας από εμάς δε θα πάρει μια πέτρα να τους πάρει στο κυνήγι, δε θα πάρει ένα αναπτηράκι να βάλει φωτιά στα μπατζάκια τους, δε θα πάρουμε εν τέλει την οργή μας - την οργή του λαού, κατά την προσφιλή τους έκφραση - τοις μετρητοίς για να τους ξεμπροστιάσουμε και να τους ξεφτυλίσουμε. Ολόκληροι πρώην υπουργοί (ξέρουν όλοι για ποιον μιλάω) είχαν υποστηρίξει ότι ο Καϊάφας δεν είναι λίμνη που έχει επαφή με τη θάλασσα, η ΕΤΑ (όχι της Ισπανίας, αυτή η άλλη που έχει αποφασιστεί εδώ και χρόνια να ξεπουλήσει όλη την Ελληνική γη, που μια είναι Εταιρία Τουριστικής Ανάπτυξης και μια γίνεται Εταιρία Τουριστικών Ακινήτων και γύρευε πώς θα την πουν σε λίγο) τον είχε παρατημένο στην μοίρα του δίχως έναν κάδο ανά κάποια μέτρα, η τοπική κοινωνία ας μην το κρύβουμε αδιαφορούσε και οι μόνοι που νοιάζονταν έστω λίγο είναι κάποιοι ρομαντικοί κατασκηνωτές ή κάποιοι αληθινοί αγωνιστές που προσέφευγαν στο Συμβούλιο Επικρατείας ή ακόμα και στην κατ' όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση για να μην περάσει ο νέος καταπληκτικός δρόμος που βαφτίζεται Ιόνια οδός - ένα έργο πνοής για την δυτική Ελλάδα όπως το το λένε (έτσι δε βαφτίζουν όλα τα εκτρώματα σήμερα και πάντα μετά τη μεταπολίτευση; ) με την υπογραφούλα του αγαπητού Σουφλιά, αλλά και με τις προεγκρίσεις άλλων δεκάδων ή εκατοντάδων πολιτικάντηδων και επίδοξων λαμόγιων. Μόνο παγκόσμιους αγώνες θαλάσσιου σκι - ναι, αυτούς που όλοι λένε πως καταστρέφουν τους υγροβιότοπους, γιατί ήταν υγροβιότοπος ο Καϊάφας - μπορούσαν να οργανώνουν, να χαίρονται και να καταστρέφουν, αλλά λίγο προσοχή δεν μπορούσαν να δώσουν σε αυτήν την κουκκίδα του χάρτη. Τον τελευταίο χρόνο είχε κλείσει ακόμα και το περίπτερο που υπήρχε εδώ και χρόνια, ένα ταβερνάκι που βρισκόταν και τάϊζε τους επισκέπτες είχε κλείσει κι αυτό, και είχε μείνει μόνο το παλιό κτίριο του ΟΣΕ που είχε γίνει καφέ με αφεντικό έναν ανεκδιήγητο τύπο που δε σέρβιρε τους κατασκηνωτές όταν δεν φορούσαν μπλούζα, τους έδινε ζεστά μπουκαλάκια νερό και κάθε τρεις και λίγο καλούσε την αστυνομία για να τους γράψουν για ελεύθερο κάμπινγκ που πλέον εδώ και δυο δεκαετίες απαγορεύεται - ό,τι υπαγορεύει δηλαδή η πατροπαράδοτη ηλειακή φιλοξενία ενώ όλοι ξέρουμε πως μόνο οι "άπλυτοι προλετάριοι των παραλιών" αγαπούν τη φύση και γίνονται ένα μαζί της αντί να πάνε να μείνουν σε ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο με πισίνα - ενώ η θάλασσα είναι δίπλα!!!!

Πόσο ντρέπομαι που μπήκα το '95 στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών, αυτών όλων που παιδεύουν και βιάζουν τη φύση μας, τις πόλεις μας, τη ζωή μας δίχως να κοκκινίζουν ένα δράμι. Αλήθεια λέω, ντρέπομαι περισσότερο που μπήκα παρά που για 6 μαθήματα δεν την τέλειωσα κι ο πατέρας μου το 'χει καημό. Κι έρχεται κι ο διάολος κάθε μέρα και μου λέει: "τι το θέλεις το κωλοπτυχίο; Θες να γίνεις κι εσύ γλυκός υπάλληλός μου στην εξ' ορισμού παρανομία, θαμώνας στις αμαρτωλές πολεοδομίες, στις μονόφθαλμες αρχαιολογικές υπηρεσίες ή στα απαρχαιωμένα δασαρχεία με αεροφωτογραφίες του 50;" και λέω μέσα μου, λες να άλλαξε ο διάολος και πάει να με προφυλάξει απ' το κακό; Ντρέπομαι που σε όλη τη διάρκεια αυτής της φοίτησης δεν υπήρχε ένα μάθημα επαγγελματικής δεοντολογίας και ηθικής, ανάμεσα στα μαθηματικά, στη φυσική και στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που μετριούνται και πληρώνονται αδρά. Και όλοι κάνουν - κάνουμε - τα στραβά μάτια. Λαμόγια πάνε και κάνουν επενδύσεις 200 μέτρα από αρχαιολογικούς χώρους και η αρχαιολογία παίρνει αποφάσεις γιατί έπεσε τηλέφωνο από τον κ. τάδε χωρίς μια ενδεικτική τομή στο έδαφος. Και μεθαύριο, τα ίδια λαμόγια, με κάποιον έμμεσο τρόπο θα βρεθούν μπροστάρηδες σε οικολογική πολιτική και θα πουλάνε οικολογικό προφίλ.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, έκαψαν τον Καϊάφα. Βρήκα πριν μια βδομάδα τον Θρασύβουλο, μισομεθυσμένο στο καφενείο του Βάκρου να μου λέει πως περιμένει να μεγαλώσει ένα χρόνο ο γιος του για να τον πάρει του χρόνου το καλοκαίρι και να κατασκηνώσουν τσίτσιδοι στον Καϊάφα. Να μου λέει: "Γράψε το άρθρο που μου 'λεγες γιατί είσαι από κει, αν δεν τους φωνάξεις εσύ θα τον πάρουν, θα τον καταστρέψουν τον Καϊάφα, θα τον φάνε", κι εγώ να του απαντάω ναι, θα το γράψω, κάτσε να χαλαρώσω λίγο με τις δουλειές και θα το γράψω. Κι όταν τον ρωτούσα αν θα έρθει σε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας αν την οργανώσω μέσα στον Αύγουστο, σηκωνόταν όρθιος, και μου 'λεγε "πες στο Βάκρο να με βρει και θα είμαι εκεί". Αλλά δεν πρόλαβα να το γράψω το κείμενο, δεν πρόλαβα να το δημοσιεύσω, δεν πρόλαβα να μαζέψω κανέναν να κατέβουμε μέσα στο δάσος όρθιοι (τώρα μόνο σκυφτοί θα περπατάμε στα καμμένα δέντρα) και να φωνάξουμε πως ανήκει σε όλους και πως πρέπει να το προστατέψουμε από αλήτες πολιτικούς, από αλήτες τοπικούς, από αλήτες της τηλεόρασης που με τα κορκοδείλια δάκρυά τους θα σβήναμε δεκάδες φωτιές αλλά τα φυλάνε για να γεμίσουν τις πισίνες τους στα βόρεια προάστεια, που κι αυτά παραλίγο να καούν. Κι όταν 300.000 στρέμματα κάηκαν στην Αιγιαλεία δόθηκαν υποσχέσεις αλλά ουσιαστικά τίποτα άμεσα. Όσο άμεσα κάηκε ένας από τους τελευταίους παραδείσους της Πελοποννήσου και της Ελλάδας ολόκληρης - ο Καϊάφας ντε, γι' αυτόν μιλάω τόση ώρα! Και την προηγούμενη βδομάδα βγήκαν στους δρόμους οι πληγέντες της Αιγιαλείας για να ζητήσουν χρήματα. Και τι έγινε; Και τι έγινε που βγήκαν στους δρόμους παρόλο που έχουμε εκλογές σε λίγο; (Μην είναι τυχαίο πως δεν δόθηκαν σχεδόν καθόλου μεταθέσεις σε εκπαιδευτικούς στο τέλος της σχολικής χρονιάς, αλλά τώρα που έχουμε εκλογές γίνεται χαμός με τις αποσπάσεις και όταν θα έρθει η ώρα, δε θα υπάρχουν καθηγητές σε κάποια σχολεία να διδάξουν;;;; )

Τόσα χωριά, τόσα κορμιά και τόσα ζωντανά είναι στάχτη και κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους, τρίζουν τα δοντάκια τους από αγωνία για το πότε θα μπορέσουν να εκμεταλλευτούν την περίσταση, πότε θα καταλαγιάσει η μπόρα και θα ξεχαστούν όλα, για να πάνε να βάλουν το πρώτο παλούκι-σύνορο, στην εκ του πυρός γεννόμενη περιουσία τους. Και μετά από χρόνια, όταν οι μπόρες θα πέφτουν η μια μετά την άλλη, θα πνίγονται οι νέοι κάτοικοι, θα διαμαρτύρονται γιατί δεν έγιναν τα κατάλληλα αντιπλημμυρικά έργα, στους τόπους που οι ίδιοι καταπάτησαν, οι ίδιοι βρήκαν ως περιουσία από ένα παλιό χαρτί που δηλώνει την ιδιοκτησία τους - κάποτε τσιφλίκι του πατέρα τους, δώρο του βασιλιά, του δικτάτορα, του κατακτητή, του κάθε αλήτη που έχοντας το μαχαίρι και το πυρ, μοιράζει κατάλληλα κι εμείς κοιτάμε τους μπράβους να κλείνουν τις ακτές και τις παραλίες και να μας ζητάνε εισιτήριο.

Κι εμείς τι κάνουμε; Θα πάμε να τους ψηφίσουμε πάλι όπως και την προηγούμενη φορά; Ή θα θυμηθούμε πόσες χιλιάδες στρέμματα έχουν αποχαρακτηριστεί από τις δυο παρατάξεις που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση από το 74 και μετά και θα τους μαυρίσουμε και θα τους ρίχνουμε μια καρπαζιά κάθε φορά που θα ξανασηκώσουν κεφάλι συνέλληνες; (όπως λέει κι ένας καραγκιόζης που δε θυμάμαι το όνομά του και μου έχουν πει πως βγαίνει στην τηλεόραση - πούλα πούλα πούλα...).

Για λίγα λεπτά θα έχουμε στα χέρια μας και το μαχαίρι και το καρπούζι. Ας τα χρησιμοποιήσουμε σωστά σε λιγότερο από ένα μήνα. Κι ας χρησιμοποιήσουμε και τη φωνούλα μας και την πένα μας και το αυστηρό μας βλέμμα και για κάτι σημαντικό επιτέλους κι όχι μόνο για να βγάζουμε τα ματάκια μας.

Με μια απέραντη στεναχώρια κι έναν θυμό που σιγοβράζει,
Ν.Λ.

ΚΟΥΙΖ: Οι σημερινοί πολιτικοί, μετά την καταστροφή που έχει συμβεί ποιο ρόλο πιστεύετε ότι παίζουν καλύτερα;

Α. Του διασημότερου εμπρηστή της Ιστορίας, Νέρωνα;
Β. Του Αρχιερέα Καϊάφα;
Γ. Του Καϊάφα της Ηλείας;
Δ. Του Πόντιου Πιλάτου και θα νίψουν τας χείρας τους;

Καμμένη Γη

2007-08-26T18:57:00.000+03:00

Αυτό είναι μόνο το αποτέλεσμα...
Το θέμα είναι ότι δεν μας την έκαψαν έτσι απλά. Τους την παραδώσαμε εμείς και τους επιτρέψαμε εμείς οι ίδιοι να την κάψουν.
Ας μην αρνούμαστε το μερίδιο ευθύνης που έχουμε σε όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.
Εμείς επιλέγουμε την εκάστοτε κυβέρνηση και τους απανταχού προύχοντες.
Η λύση δεν βρίσκεται στις πορείες διαμαρτυρίας, αλλά στις κάλπες.
Δεν λέω ότι όποιος και να βγει θα είναι καλύτερος, δεν έχω τέτοιου είδους αυταπάτες, ούτε και υποστηρίζω κανέναν συγκεκριμένα.
Αλλά μήπως ήρθε η ώρα να στείλουμε ένα ουσιαστικό μήνυμα στους κυρίους που πίνουν αμέριμνοι το καφεδάκι τους στη βουλή, ενώ εμείς εδώ έξω παλεύουμε να επιβιώσουμε;
Μήπως ήρθε η ώρα να τους δείξουμε εμπράκτως ότι ο κρατικός προϋπολογισμός δεν υπάρχει για να κυκλοφορούν με τις θωρακισμένες mercedes και τους 80 προσωπικούς φρουρούς, αλλά για να διαφυλλάττουν την ασφάλεια και την ευημερία της χώρας και του λαού;

Ρίξτε μαύρο, άσπρο, ή ό,τι άλλο χρώμα γουστάρετε στην κάλπη. Δεν θα πω εγώ ποιο είναι το σωστό ή το λάθος.
Αλλά πριν το κάνετε σκεφτείτε τόν λόγο που σας ωθεί.
Αξίζει περισσότερο ένα ρουσφέτι, ένας διορισμός, μία άδεια αυθαιρέτου και κάθε προσωπικό συμφέρον από το να ζήσουμε σε μια καλύτερη χώρα;
Για μια φορά ας δώσουμε ένα σωστό μήνυμα, ας τους ξεκουνήσουμε λίγο από τη σιγουριά και την ασφάλειά τους.
Όχι στον δικομματισμό.
Ας μην τους δίνουμε άλλο αυτό που θέλουν.
Ας τους δώσουμε αυτό που τους αξίζει.
Ας πάρουμε αυτό που μας αξίζει.
Μια χώρα με καλύτερες προοπτικές για όλους ανεξαιρέτως.

Μαύρη Διαμαρτυρία

2007-08-26T18:08:00.001+03:00

"Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 η ώρα το απόγευμα θα συγκεντρωθούμε όλοι στην πλατεία Συντάγματος αλλά και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.

ΒΟΥΒΗ ΟΡΓΗ. ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ.

Αποδοκιμάζουμε χωρίς συνθήματα και πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφανή περιβαλλοντική καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες. Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος.

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ."

{αναδημοσίευση από: mormolis}

πόλεμος

2007-08-25T16:22:00.000+03:00

Δεν ξέρω πως αλλιώς να χαρακτηρίσω τις φετινές πυρκαγιές.
Νομίζω πως πλέον, ακόμα και ο ορισμός "οργανωμένο έγκλημα" είναι ελλιπής σ' αυτήν την περίπτωση.

Σάββατο 25 Αυγούστου 2007, μεσημέρι.
Ο απολογισμός;
Πάνω από 40 νεκροί, δεν ξέρω κι εγώ πόσοι αγνοούμενοι, ακόμα πόσοι εγκλωβισμένοι στα χωριά της Ηλείας, τη Μεγαλόπολη, την Τρίπολη και την Εύβοια.
Η τύχη πολλών ανθρώπων αμφίβολη, ακόμα κι αυτή τη στιγμή.
Η καταστροφή ανυπολόγιστη.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, χτύπησαν γι' ακόμα μια φορά και την Αττική. Με αποκορύφωμα τον Υμηττό, όπου κινδύνεψαν (και δεν έχουν ακόμα διαφύγει τον κίνδυνο) κατοικημένες περιοχές, καθώς και πολλές άλλες μικρές εστίες που δεν αναφέρθηκαν καν στα δελτία ειδήσεων, οι εμπρηστές έφτασαν κυριολεκτικά στην πόρτα μας...
Δεν ξέρω πλέον σε τί κατάσταση βρίσκεται η Ελλάδα, μιας και δεν έχουμε ρεύμα εδώ και πάνω από μία ώρα, οπότε και δεν μπορώ να δω τις ανταποκρίσεις. Γράφω όσο μου επιτρέπει η μπαταρία του laptop.
Κοιτάζοντας έξω, βλέπω έναν ουρανό που θυμίζει πυρηνική καταστροφή. Φοβάμαι ότι θ' ανοίξω την πόρτα και θ' αντικρίσω έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό απ' αυτόν που άφησα μπαίνοντας.
Φοβάμαι για τους δικούς μου ανθρώπους που κινδυνεύουν. Φοβάμαι για όλους τους ανθρώπους που κινδυνεύουν. Φοβάμαι γενικά αυτή τη στιγμή. Από το πρωί τρέμω.
Δεν ξέρω ποιος φταίει για τους εμπρησμούς, τίνος συμφέρον είναι μια τέτοια τραγωδία ή ποιος έχει την πολιτική ευθύνη. Δεν θα ψάξω να επιρρίψω ευθύνη σε κανέναν συγκεκριμένα.
Το θέμα είναι ότι βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μία κατάσταση κι αποδείξαμε για άλλη μια φορά την ανικανότητά μας ν' ανταπεξέλθουμε σωστά, οργανωμένα και έγκαιρα.
Γι' άλλη μια φορά θα βρεθούμε να θρηνούμε γοερά και να ζητάμε ευθύνες και αποζημιώσεις. Θα φέρει πίσω μια χρηματική αποζημίωση αυτούς που χάθηκαν; Μήπως θα το κάνει η παραίτηση κάποιου υψηλά ιστάμενου; Ακόμα κι αν κάτι τέτοιο προσφέρει μια στιγμιαία "ηθική" ικανοποίηση των παθόντων, λύνει ουσιαστικά το πρόβλημα;
Αν δεν εστιάσουμε στη ρίζα του προβλήματος, αλλά μόνο κλαίμε για το αποτέλεσμα, δεν θ' αλλάξει ποτέ τίποτα. Και δυστυχώς, είναι πολλά σ' αυτή τη ρημάδα τη χώρα που χρειάζονται ριζική αλλαγή... Ξεκινώντας από τα ίδια μας τα μυαλά...

Ελπίζω οι επόμενες ώρες να μας βρουν σε καλύτερη μοίρα και να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα.

Αει στο διάολο κι εσύ και η κουκούλα σου

2007-07-10T17:00:00.000+03:00

Κάποια ανεγκέφαλα, μαστουρωμένα ηλίθια, κάτι δήθεν επαναστάτες του κώλου (τριάντα μαζί!), έστειλαν στην εντατική με βαριά τραύματα έναν αστυνομικό, 24 ετών. Που έκανε το λάθος να φρουρεί τα αυτοκίνητα σε μια ροκ συναυλία για να μην καούν σαν την άλλη φορά.
Δεν έχει σημασία αν αυτοί είναι ή δεν είναι αντιεξουσιαστές, χούλιγκανς, αναρχικοί (ή «αναρχικοί της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά»). Αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι αν έκανε το ίδιο μια ομάδα αστυνομικών (ακάλυπτων και επομένως ευκόλως ανιχνεύσιμων), θα ζητούσαμε παραιτήσεις, θα απαιτούσαμε από την αστυνομία να μάθει τον συνταγματικό της ρόλο (όπως κάνουμε και θα κάνουμε).
Και καλά θα κάναμε, δίκιο θα είχαμε.

Για τώρα πάντως νοιώθω την ανάγκη να διαολοστείλω αυτούς τους τριάντα θρασύδειλους παλικαράδες με τις κουκούλες (και επομένως ανώνυμους και μη ανιχνεύσιμους) είτε πρόκειται για «αναρχικούς» και «αντιεξουσιαστές», είτε για χαπακωμένα χουλιγκάνια.
Στην πρώτη περίπτωση, δεν έκαναν τίποτα ούτε στο κράτος ούτε στην εξουσία, απλά σακάτεψαν έναν άνθρωπο (άσε που μπορεί να είναι και σε χαμηλότερη κοινωνικά θέση από την δική τους «οικογένεια»).
Στη δεύτερη περίπτωση η μόνη συνέπεια της πράξης τους θα είναι την επόμενη φορά που κάποιος από την ευγενή αυτή ομάδα θα έχει ξεχάσει το όνομά του από το ξύλο, κάποιοι από εμάς να κάνουν τα στραβά μάτια.
Μονά-ζυγά χάνουν!

Υπόθεση Καραγιαννόπουλου

2007-07-01T09:16:00.000+03:00

«Η διπλή καταδίκη της Ελλάδας για το σακάτεμα του 17χρονου Ρομ Γιάννη Καραγιαννόπουλου το 1998 από πυροβολισμό αστυνομικού εξ επαφής στο κεφάλι, που ΕΔΕ και δικαστήρια ανερυθρίαστα χαρακτήρισαν ‘εκπυρσοκρότηση’ και η επιδίκαση πρωτοφανούς αποζημίωσης 120.000 ευρώ ας αποτελέσει ένα μάθημα στην αστυνομική σχολή της «ζαρντινιέρας» και στη δικαστική παραλλαγή της, δηλαδή της απαλλαγής αστυνομικών που χρησιμοποιούν βία κατά ευάλωτων ή/και ύποπτων πολιτών. Η πολιτεία πρέπει τώρα να αποκαταστήσει το 100% ανάπηρο θύμα, να τιμωρήσει τους αστυνομικούς και δικαστικούς που συνέβαλαν στη συγκάλυψη και να αποφασίσει να αναλάβει την ευθύνη της στις άλλες υποθέσεις που εκκρεμούν στα διεθνή δικαστήρια για να αποφύγει νέες ατιμωτικές καταδίκες. Για το ΕΠΣΕ η υπόθεση Καραγιαννόπουλου είναι η τρίτη υπόθεσή του που οδήγησε σε καταδίκη της Ελλάδας στο Στρασβούργο μέσα σε δεκαοκτώ μήνες, μετά τις υποθέσεις Μπέκου-Κουτρόπουλου και Ζελίδη. Εκ μέρους των θυμάτων σε καμιά δεκαριά άλλες υποθέσεις κρατικής ή/και ρατσιστικής βίας που χειρίζεται ενώπιον των διεθνών δικαστηρίων, το ΕΠΣΕ είναι στη διάθεση της πολιτείας για την επίτευξη έντιμων συμβιβασμών σε αυτές και συνεπακόλουθης απόσυρσή τους.»

Παναγιώτης Δημητράς . Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι ΕΠΣΕ

Για άλλη μια φορά το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων «διακρίθηκε» για την αποσιώπηση της είδησης, για την ομόφωνη καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) στην Υπόθεση Καραγιαννόπουλου. Ίσως για να μη κακοκαρδίσει την κυβέρνηση ή/και επειδή το θύμα ήταν Ρομ, οπότε «κάτι τρέχει στα γύφτικα» για το ΑΠΕ, αλλά και για τους τηλεοπτικούς σταθμούς που εξαφάνισαν το ρεπορτάζ που έκαναν.

Η Ελλάδα, κατά το ΕΔΔΑ, παραβίασε δύο φορές το άρθρο 2 (δικαίωμα στη ζωή) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τόσο στο ουσιαστικό μέρος (αστυνομικός πυροβόλησε στο κεφάλι και άφησε 100% παράλυτο τον τότε 17χρονο Ρομ Γιάννη Καραγιαννόπουλο) όσο και στο διαδικαστικό μέρος (δεν έγινε αποτελεσματική ανάκριση για το σχεδόν θανάσιμο τραυματισμό), και πρέπει να καταβάλει 120.000 ευρώ στο θύμα για υλική και ηθική βλάβη.

Είναι μόλις η δεύτερη καταδίκη της Ελλάδας από το ΕΔΔΑ για παραβίαση του Άρθρου 2 σε υπόθεση τραυματισμού από αστυνομικό με όπλο. Η πρώτη καταδίκη, στις 20 Δεκεμβρίου 2004, αφορούσε τραυματισμό του Χρήστου Μακαρατζή στις 13 Σεπτεμβρίου 1995 .Επίσης είναι η δεύτερη καταδίκη της Ελλάδας για παραβίαση δικαιωμάτων των Ρομά, μετά την καταδίκη στις 13 Δεκεμβρίου 2005 για την κακοποίηση στις 8 Μαΐου 1998 από αστυνομικούς των Λάζαρου Μπέκου και Λευτέρη Κουτρόπουλου για λογαριασμό των οποίων είχε προσφύγει στο ΕΔΔΑ το ΕΠΣΕ

Είναι η τρίτη καταδίκη της Ελλάδας σε υπόθεση αστυνομικής βίας μετά από προσφυγή του ΕΠΣΕ. Το τελευταίο είχε προσφύγει και για λογαριασμό του Δημήτρη Ζελίδη, θύματος κακοποίησης από αστυνομικούς στις 23 Δεκεμβρίου 2001, που δικαιώθηκε στις 24 Μαΐου 2007.

Για λόγους πληρότητας, υπενθυμίζεται και η καταδίκη της Ελλάδας σε υπόθεση αστυνομικής βίας, στις 18 Ιανουαρίου 2007, για την κακοποίηση του Σύριου Mhn Ghassan Alsayed Allaham στις 8 Σεπτεμβρίου 1998.

------------------------------------------------------------------------
Από το δελτίο τύπου του ΕΠΣΕ. Μπορείτε να το διαβάσετε όλο και εδώ

Ντροπή για όλους μας

2007-06-18T22:09:00.001+03:00

Τα όσα έγιναν στο Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας δεν αποτελούν μόνο ντροπή για την Αστυνομία· αποτελούν ντροπή για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Ο εξευτελισμός των δύο κρατουμένων από τους βασανιστές-αστυνομικούς ήταν κατά γενική ομολογία μια γροθιά στο στομάχι για όλους όσους πιστεύαμε ότι τέτοια περιστατικά δεν συμβαίνουν πλέον στη χώρα μας, διαδραματίζονται σε κράτη με άλλο πολιτισμό, σε καθεστώτα δικτατορικά ή κατά το όνομα μόνο δημοκρατικά.
Το βίντεο που παίζεται στα τηλεοπτικά κανάλια τα τελευταία 24ωρα είναι ένα σοκ, που πρέπει να μας ξύπνησε από έναν βαθύ λήθαργο, στον οποίο μας έχει ρίξει η εκτίμηση ότι ζούμε σε μια Δημοκρατία που λειτουργεί, που προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα από την αυθαιρεσία της όποιας μορφής εξουσίας.
Το βίντεο που είδαμε, έστω και αν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, αποδεικνύει ότι είναι επικίνδυνο να θεωρούνται όλα δεδομένα. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, όπως απέδειξαν οι νταήδες αστυνομικοί του Τμήματος Ομονοίας, που όχι μόνο βασάνισαν, αλλά απόλαυσαν, όπως φαίνεται, το έργο τους, γι’ αυτό άλλωστε το βιντεοσκόπησαν.

Μέσα από όσα είδαμε όλοι, πρέπει να καταλάβουμε ότι η Δημοκρατία και όλες οι έννοιες και ιδέες που δίνουν νόημα στον πολιτισμό μας καθημερινά δοκιμάζονται. Η περιφρούρηση των αρχών της Δημοκρατίας αφορά όλους μας, δεν αποτελεί έργο μόνο μιας κυβέρνησης, που σήμερα εγκαλείται από την αντιπολίτευση για όσα έγιναν στο Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας.
Το ζήτημα αυτό είναι λάθος να αντιμετωπιστεί ως θέμα που έχει να κάνει με τη μικροκομματική αντιπαράθεση. Το κυρίαρχο, το ζητούμενο για όλους, ακόμα και πέρα από την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, πρέπει να είναι το ξερίζωμα της αντίληψης από τις τάξεις της ΕΛ.ΑΣ. που μεταμορφώνει φύλακες της τάξης σε κοινούς κακοποιούς, σε τραμπούκους, σε βασανιστές. Δεν τα λέω εγώ. Είναι εδώ

ΕΛΛΑΔΑ: ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ, ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ Η ΤΙΜΩΡΙΑ

2007-06-18T12:46:00.000+03:00

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 347.22.59; Fax: 601.87.60;
e-mail: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: http://www.greekhelsinki.gr/

ΕΛΛΑΔΑ: ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ, ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ Η ΤΙΜΩΡΙΑ

(Έκθεση [1] που διανεμήθηκε στη Συμπληρωματική Συνάντηση στα Πλαίσια της Ανθρώπινης Διάστασης του ΟΑΣΕ με Θέμα τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Απάνθρωπη Μεταχείριση ή Τιμωρία, Βιέννη 27 Μαρτίου 2000)

23 Μαρτίου 2000

Εισαγωγή

Η Ελλάδα δεν είναι απαλλαγμένη από την παγκόσμια τάση που έχουν τα όργανα του νόμου να παραβιάζουν συχνά τα δικαιώματα των πολιτών κατά τη διάρκεια της σύλληψης, της ανάκρισης, της κράτησης ή της φυλάκισης. Αυτή η στάση υποβοηθείται από την πρακτική των δικαστικών αρχών οι οποίες σπάνια διώκουν αυτή την εγκληματική συμπεριφορά.. Όταν το κάνουν, οι υποθέσεις φθάνουν στο δικαστήριο πολλά χρόνια μετά τα γεγονότα. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σε περιπτώσεις που στηρίζονται σε ιατροδικαστικά στοιχεία. Περιστασιακά, αδιάσειστα ενοχοποιητικά στοιχεία καθώς και ιατροδικαστικές βεβαιώσεις αγνοούνται από τα δικαστήρια, τα οποία τελικά αθωώνουν τους αστυνομικούς. Οι αστυνομικοί μπορούν να παραμείνουν στο σώμα κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης περιόδου των ανακρίσεων και των δικαστικών διαδικασιών και κατ' αυτόν τον τρόπο είναι σε θέση να ασκούν ανεπίτρεπτη επιρροή σε εκείνους που θα τολμήσουν να ασκήσουν δίωξη εναντίον τους. Οι πρακτικές αυτού του είδους αποθαρρύνουν πολλά θύματα αστυνομικής βίας από το να καταθέσουν μηνύσεις εναντίον αστυνομικών. Τέλος, πολλά αστυνομικά τμήματα διαθέτουν είτε ανεπαρκείς είτε υπερπλήρεις εγκαταστάσεις, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να υφίστανται εξευτελιστική μεταχείριση. Πιο κάτω δίνονται μερικά πρόσφατα παραδείγματα. Οι αρμόδιες κρατικές αρχές δεν δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε τέτοιες κατηγορίες κι έτσι έχει γίνει ελάχιστη πρόοδος μέχρι τώρα. Βασανισμοί, Κακομεταχείριση και Παραβάσεις Αστυνομικών Οργάνων, Ακολουθούμενες από Ατιμωρησία

Αστυνομική Βία Σε Βάρος Ανηλίκων

Ίσως μια από τις πλέον χαρακτηριστικές υποθέσεις αστυνομικής βίας και βασανισμού που μπορεί να παραμείνει χωρίς συνέπειες για τους δράστες αυτών των πράξεων είναι η υπόθεση δύο ανηλίκων ηλικίας 14 και 16 ετών (με αρχικά Π. Τ. και Δ. Α. αντίστοιχα). Στις 19 Αυγούστου 1994, συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στο αστυνομικό τμήμα Κασσάνδρειας στη Χαλκιδική (στη Βόρειο Ελλάδα), ως ύποπτοι κλοπής 460.000 δρχ. από τους εργοδότες τους. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, τρεις αστυνομικοί, ξεχωριστά ή από κοινού, για περισσότερο από μια ώρα, ξυλοκοπούσαν τους δυο ανηλίκους με τα χέρια, τα πόδια, τα γκλομπς και τις λαβές των όπλων τους. Έφτασαν να βγάλουν το πανταλόνι του ενός και να τον υποχρεώσουν να σκύψει και να φωνάξει ''Είμαι πούστης'', ενώσω τον απειλούσαν ότι θα έβαζαν τη λαβή στα οπίσθιά του και θα του έκαναν ηλεκτροσόκ. Όλα αυτά έγιναν για να τους αποσπάσουν ομολογίες. Στο τέλος, προέκυψε ότι εσφαλμένα τους υποψιάστηκαν και αφέθηκαν ελεύθεροι. Ιατροδικαστική έκθεση επιβεβαίωσε τα τραύματα και τα πιθανά αίτια. Οι παραπάνω πράξεις περιγράφηκαν κατ' αυτόν τον τρόπο στη δικαστική απόφαση αρ. 1263/1998 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Χαλκιδικής, το οποίο καταδίκασε τους τρεις αστυνομικούς σε φυλάκιση 4 ετών τον καθένα και 5ετή στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων για το αδίκημα του βασανισμού (άρθρο 137 Α του Ποινικού Κώδικα). Παρά τη σοβαρότητα της πράξης τους όμως, οι τρεις αστυνομικοί αφέθηκαν ελεύθεροι μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Και το χειρότερο, δεν τέθηκαν σε διαθεσιμότητα από το αστυνομικό σώμα. Στις 3 Μαρτίου 2000 το Τριμελές Εφετείο της Θεσσαλονίκης απάλλαξε τους τρεις αστυνομικούς από τις κατηγορίες αυτές με το σκεπτικό ότι τα περιστατικά βασανισμού ''μεγαλοποιήθηκαν από τους ανηλίκους'' και τα τραύματα προκλήθηκαν από τους εργοδότες τους, προτού οι ανήλικοι μεταφερθούν στο αστυνομικό τμήμα. Ο εισαγγελέας, ο οποίος είχε ζητήσει την καταδίκη των αστυνομικών, στη συνέχεια άσκησε αναίρεση στον Αρειο Πάγο κατά της απόφασης του δικαστηρίου.

Αστυνομική Βία Σε Βάρος Ρομά

Σε ένα κλίμα επαναλαμβανόμενων καταγγελιών για υπερβολική αστυνομική βία κατά των Ρομά τα τελευταία χρόνια, ο φόνος ενός από αυτούς και ο βασανισμός δυο άλλων το 1998, παρά την ύπαρξη ενοχοποιητικών ιατροδικαστικών στοιχείων, κατέληξαν σε απουσία πειθαρχικών μέτρων εναντίον των εμπλεκόμενων αστυνομικών. Οι αστυνομικοί κατά των οποίων ασκήθηκε δίωξη για ανθρωποκτονία ή βασανισμό το 1998 έχουν παραμείνει στην υπηρεσία και οι διαδικασίες συνεχίστηκαν μέχρι τώρα. Αυτό συνέβη παρά την απαγγελία κατηγοριών από το δικαστήριο. Το Υπουργείο απλά διέταξε ατελέσφορες μέχρι τώρα ένορκες διοικητικές εξετάσεις (ΕΔΕ).

Τον Απρίλιο του 1998, ο Άγγελος Τζελάλ, ένας 28χρονος Ρομ, σκοτώθηκε από αστυνομικούς στο Παρθένι (κοντά στη Θεσσαλονίκη) καθώς προσπαθούσε να διαφύγει του αστυνομικού ελέγχου. Η ιατροδικαστική έκθεση βεβαίωσε ότι ο Τζελάλ πέθανε από τραύμα στο κεφάλι που προκλήθηκε από σφαίρα η οποία τον χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Επιπλέον, είχε κι άλλο ένα τραύμα στην πλάτη. Τον Ιούνιο, ο εισαγγελέας πληροφόρησε την αστυνομία ότι είχε ασκήσει δίωξη κατά τριών αστυνομικών για φόνο, ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και άλλες κατηγορίες. Οι αστυνομικοί δεν τέθηκαν σε διαθεσιμότητα. Η υπόθεση δεν έχει εκδικαστεί ακόμα.

Το Μάιο του 1998, οι Λάζαρος Μπέκος και Ελευθέριος Κοτρόπουλος (17 και 18 ετών αντίστοιχα) κακοποιήθηκαν από αστυνομικούς κατά τη διάρκεια της κράτησής τους σε αστυνομικό τμήμα του Μεσολογγίου. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση, είχαν ''μέτριες σωματικές βλάβες από θλών όργανο.'' Τον Ιούλιο του 1998, οι δυο Ρομά κατέθεσαν μήνυση κατά της αστυνομίας και το Δεκέμβριο ασκήθηκε δίωξη κατά τριών αστυνομικών για παράβαση του άρθρου 137 Α του Ποινικού Κώδικα για ''βασανιστήρια και άλλες προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας''. Συγκεκριμένα, κατηγορήθηκαν ότι παραβίασαν την παράγραφο 3, τμήμα 1, για ''από κοινού σωματική κάκωση που τελείται από ένα άτομο, στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η εξέταση αξιόποινων πράξεων, με σκοπό να αποσπάσει από τρίτο πρόσωπο ομολογία, κατάθεση ή πληροφορία''. Καθ' όλη τη διάρκεια του 1998 και πάλι το 1999, οι νεαροί Ρομά παρενοχλούνταν από αυτούς τους αστυνομικούς για να ανακαλέσουν τις καταθέσεις τους. Ακόμα και μετά την ποινική δίωξή τους, οι τρεις αστυνομικοί δεν μετατέθηκαν αλλά ούτε και τέθηκαν σε διαθεσιμότητα. Η υπόθεση δεν έχει ακόμα εκδικαστεί.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1999, ο Νίκος Κατσαρής, ένας 23χρονος Ρομ από τον καταυλισμό του Χαλανδρίου, κατευθυνόταν με τον πατέρα του, το μικρό αδελφό του κι ένα ξάδελφο προς το Ναύπλιο. Εκείνη την Κυριακή ήθελαν να ρίξουν μια ματιά σε τρεις υπαίθριες αγορές αυτοκινήτων, χωρίς να έρθουν σε άμεση επαφή με τους πωλητές. Και οι τρεις υπαίθριες αγορές περιβάλλονταν από συρματόπλεγμα. Καθώς έφευγαν από την τρίτη αγορά, τρεις αστυνομικοί σταμάτησαν τους Ρομά και, με την απειλή όπλου, τους είπαν να βγουν από το αυτοκίνητο και να σηκώσουν τα χέρια ψηλά. Ένας αξιωματικός έκανε σωματική έρευνα, βρίζοντας, κλοτσώντας και χτυπώντας τους. Οι Ρομά ισχυρίστηκαν ότι είχαν πάει μόνο για να κοιτάξουν τα προς πώληση αυτοκίνητα κι όχι για να κλέψουν, όπως υποψιάζονταν οι αστυνομικοί. Σαν απόδειξη της πρόθεσής τους να αγοράσουν αυτοκίνητο, έδειξαν στους αστυνομικούς σημειώσεις με ονόματα και αριθμούς κινητών τηλεφώνων των ιδιοκτητών. Παρ' όλα αυτά, προσήχθησαν στο αστυνομικό τμήμα και κρατήθηκαν σε δυο χωριστά κελιά μαζί με δέκα άλλα άτομα, κυρίως μετανάστες προς απέλαση. Προφυλακίστηκαν διότι η αστυνομία βρήκε δικαστικές αποφάσεις κατά του Νίκου Κατσαρή και του πατέρα του που αφορούσαν απλήρωτα πρόστιμα. Οι δυο ανήλικοι νεαροί αφέθηκαν ελεύθεροι την ίδια μέρα, ενώ ο Νίκος Κατσαρής κι ο πατέρας του αφέθηκαν ελεύθεροι την επόμενη μέρα και μόνο μετά την πληρωμή της εγγύησης από τους συγγενείς τους. Στις 27 Οκτωβρίου, με την βοήθεια του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, ο Νίκος Κατσαρής κατέθεσε μήνυση κατά των εμπλεκόμενων αστυνομικών και στη συνέχεια έκανε καταγγελία στο γραφείο του Συνηγόρου του Πολίτη. Η αστυνομία δεν θεώρησε την υπόθεση άξια ένορκης διοικητικής εξέτασης (ΕΔΕ), δηλώνοντας ότι μια εσωτερική έρευνα έδειξε ότι καμία από τις κατηγορίες δεν ήταν βάσιμη.

Αστυνομική Βία Σε Βάρος Προσφύγων και Μεταναστών

Τα τελευταία χρόνια, περίπου 500-700.000 μετανάστες έχουν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, οι περισσότεροι παράνομα. Τα δυο τρίτα από αυτούς είναι Αλβανοί και οι περισσότεροι ανήκουν σε μειονοτικές θρησκείες, αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία. Το 1998 ξεκίνησε μια διαδικασία νομιμοποίησης αυτών των μεταναστών, στα πλαίσια της οποίας 230.000 άτομα έκαναν τελικά αίτηση για άδειες παραμονής. Μόνο σε περίπου 35.000 είχαν χορηγηθεί άδειες μέχρι το τέλος του 1999. Οι μετανάστες υφίστανται συχνές ''επιχειρήσεις σκούπα'' οι οποίες αποσκοπούν στη συνοπτική απέλαση όλων όσοι δεν διαθέτουν νόμιμα έγγραφα. Συχνές κατηγορίες ότι οι μετανάστες υποβάλλονται σε εξευτελιστική και ταπεινωτική, μερικές φορές και βίαιη, μεταχείριση από τους αστυνομικούς κατά τη διάρκεια αυτών των επιχειρήσεων απορρίπτονται στερεότυπα χωρίς καμία έρευνα από τις αρχές.

Το γνωστότερο πρόσφατο παράδειγμα συνέβη στις 3 Ιουλίου 1999. Η αστυνομία περικύκλωσε όλους τους αλλοδαπούς που βρίσκονταν στους δρόμους και, ακόμα κι αν ήταν κάτοχοι νόμιμων εγγράφων παραμονής, τους οδήγησε σε αστυνομικά τμήματα ή ανοιχτά γήπεδα όπου πήραν τα δακτυλικά αποτυπώματά τους για να ελέγξουν αν εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον τους. Οι λαθρομετανάστες απελάθηκαν από τη χώρα, ενώ τηλεοπτικά συνεργεία κατέγραφαν την όλη επιχείρηση. Περισσότεροι από 300 διανοούμενοι υπέγραψαν ένα έγγραφο διαμαρτυρίας, όμως μόνο η κατακραυγή των Ελλήνων αγροτών, οι οποίοι ανησύχησαν για τις σοδειές τους σε περίπτωση απουσίας φτηνών αλλοδαπών εργατικών χεριών, έπεισε την κυβέρνηση να υποχωρήσει στο θέμα των μαζικών απελάσεων. Παρόμοιες, λιγότερο γνωστές ''επιχειρήσεις σκούπα'' επαναλήφθηκαν περιοδικά σε όλη τη διάρκεια του 1999.

Συνθήκες σε Φυλακές και Κρατητήρια και Δικαιώματα των Κρατουμένων

Στις 20 Αυγούστου 1999, ο Συνήγορος του Πολίτη πραγματοποίησε ''αυτοψία'' στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Ομονοίας (στο κέντρο της Αθήνας), μετά από καταγγελίες πολιτών. Σε επιστολή προς τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης (7905/99/2.3-27-8-1999), ο Συνήγορος του Πολίτη ανέφερε ότι οι εγκαταστάσεις ήταν υπερπλήρεις: Υπήρχαν 55-115 κρατούμενοι σε κτίριο με –έτσι κι αλλιώς ανεπαρκή- υποδομή για 30 μόνο κρατουμένους. Συνέπεια αυτού ήταν ότι ανήλικοι και ενήλικες κρατούνταν μαζί κατά παράβαση του νόμου. Μια άλλη συνέπεια, σε συνδυασμό με την έλλειψη φωτισμού και αερισμού, ήταν ότι όλοι ήσαν αναγκασμένοι να φορούν μόνο τα εσώρουχά τους εξαιτίας της ζέστης, ''κατά παράβαση του σεβασμού προς την αξιοπρέπειά τους''. Η καθαριότητα των μοναδικών δυο αποχωρητηρίων ήταν ''τουλάχιστον απαράδεκτη''. Οι περισσότεροι κρατούμενοι είχαν δερματικές και μολυσματικές ασθένειες οι οποίες δεν είχαν καθόλου ή μόνο ανεπαρκή ιατρική παρακολούθηση. Το σοβαρότερο πρόβλημα, σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη, ήταν η μακρόχρονη (μερικές φορές μέχρι έξι μήνες) κράτηση των αλλοδαπών που επρόκειτο να απελαθούν, πράγμα που ''ανεπίσημα μετατρέπει τα κρατητήρια σε φυλακές, χωρίς να έχει προηγηθεί απαγγελία κατηγορίας για αυτούς τους κρατούμενους''. ''Σε συνδυασμό με τις επικρατούσες φρικτές συνθήκες, αυτή η κράτηση θα μπορούσε να θεωρηθεί de facto 'απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση.''' Με την παρατήρηση ότι η χρήση του όρου ''επιχειρήσεις σκούπα'' [βλέπε πιο πάνω] είναι ''πολύ προσβλητική για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια'', ο Συνήγορος του Πολίτη έκανε τη σύσταση, όταν δεν υπάρχουν επαρκείς εγκαταστάσεις, να μην πραγματοποιούνται τέτοιες επιχειρήσεις που οδηγούν σε μαζικές προφυλακίσεις αλλοδαπών. Πρόσθεσε ότι οι αλλοδαποί που δεν μπορούν να απελαθούν αμέσως [από έλλειψη χώρας έτοιμης να τους δεχτεί] θα πρέπει να παίρνουν προσωρινή άδεια παραμονής στη χώρα και να αφήνονται ελεύθεροι. Μετά από αυτή την έκθεση, παρατηρήθηκαν βραχύβιες βελτιώσεις σε εκείνο το αστυνομικό τμήμα. Παρ' όλα αυτά, οι συνθήκες αυτές επικρατούν σε ολόκληρη τη χώρα σε οποιαδήποτε κρατητήρια είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένα και/ή υπερπλήρη.

Επείγουσα εγκύκλιος Πολύδωρα περί κολλαβισμού.

2007-06-18T00:43:00.000+03:00

Επείγουσα εγκύκλιο πληροφορούμαι πως ετοιμάζεται να στείλει ο Βύρων Πολύδωρας στην οποία:

1) Απαιτεί οι αστυνομικοί να σέβονται και να μη παραβιάζουν τους κανόνες του κολλαβισμού.

Για όσους δεν γνωρίζουν το παιχνίδι μπιζ, παιζόταν και στην αρχαιότητα με την ονομασία "κολλαβισμός". Στην νεώτερη και μάλιστα στην αστυνομική εκδοχή του παίζεται ως εξής:

Ενας κρατούμενος κάνει την "μάνα" κρύβοντας τα μάτια του (αν δεν είναι πρισμένα) και ένας από τους μπάτσους του ρίχνει μια ξεγυρισμένη. Μετά όλοι μαζί οι μπάτσοι φωνάζουν μπιζ ή βζζζ. Ο κρατούμενος ("μάνα" ) ανοίγει τότε τα μάτια (αν ανοίγουν φυσικά) και μαζί με όλους τους μη μπάτσους προσπαθεί να βρεί ποιος τον χτύπησε. Το παιχνίδι παίζεται σε αστυνομικά τμήματα ή σε ανοιχτούς χώρους, διαδηλώσεις, πορείες κλπ.

Στην εγκύκλιο δίνεται οδηγία προς τους μπάτσους να τηρούν την αρχαία παράδοση περί κολλαβισμού , φωνάζοντας κατα τη διάρκεια του ξύλου "κολλαλβανέ, κολλαναροχκομμούνι και άλλα από "κολλ" αντί για μπιζ ή βζζζ.

2) Ολοι οι αστυνομικοί θα υποβαθμίσουν τα κινητά τους. Απαγορεύονται εν ώρα υπηρεσίας τα κινητά με βιντεοκάμερα, φωτογραφική μηχανή, ηχογράφιση, υπέρυθρες (λόγω χρώματος). Επιτρέπεται μόνο το μπλου τουθ (πάλι λόγω χρώματος)

Μπάτσοι, ποντίκια, δολοφόνοι.

2007-06-16T23:57:00.000+03:00

Να βάλουν κάμερες μέσα στα αστυνομικά τμήματα αντί για τους δρόμους. Και όχι μόνο μία, πολλές, παντού σε κάθε δωμάτιο σε κάθε γραφείο σε κάθε χώρο κάθε αστυνομικού τμήματος. Έχουν περισσέψει πολλές. Μεγαλύτερη αστυνόμευση χρειάζονται οι αστυνόμοι-τρομοκράτες. Ζητάνε αστυνόμευση των πολιτών. Σα δε ντρέπονται.

Παριστάνουν τους έκπληκτους και τους οργισμένους οι πολιτικοί αρμόδιοι, οι προϊστάμενοι και οι συνάδελφοι. Λες και δε ξέρουν τι ξύλο και εξευτελισμός πέφτει μέσα στα αστυνομικά τμήματα και όχι μόνο. Από το video το έμαθαν. Σα δε ντρέπονται.

Πόσα τέτοια περιστατικά συμβαίνουν κάθε μέρα και δεν αποκαλύπτονται; Ακόμα και αυτά που καταγγέλθηκαν στο παρελθόν από τους παθόντες έπεσαν πάνω στο εθιμικό «άσυλο» που χαίρουν τα «αστυνομικά» όργανα. Ποιον κοροϊδεύουν όλοι τους; Σα δε ντρέπονται.

Οργίστηκε ο πρωθυπουργός και ο Βύρων. Σιώπα. Δεν έχουν ιδέα δήθεν. Με το άσυλο των πανεπιστημίων τα έχουν βάλει. Το άσυλο των αστυνομικών τους βολεύει. Σα δε ντρέπονται

Για όλους τους αστυνομεύοντες , κατώτερους και ανώτερους πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα τα παρακάτω μέτρα:

Να περάσουν από ψυχιατρικό έλεγχο. Και να περνούν κάθε δύο χρόνια.

Να καθιερωθεί ένα πιστοποιητικό ψυχολογικής επάρκειας

Να παρακολουθούνται όλα ανεξαιρέτως τα αστυνομικά τμήματα από κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης.

Οι παράνομοι τρομοκράτες πήγαν φυλακή, με τους νόμιμους τρομοκράτες τι θα γίνει;

Όχι αυτούς που αποκαλύφθηκαν, και αναγκαστικά θα διωχθούν. Με τους άλλους.

Πόσοι αστυνομικοί γνώριζαν και δε μιλούσαν; Πάρα πολλοί. Σα δε ντρέπονται.

Και μετά παραπονιούνται για το σύνθημα «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι».

Όχι τίποτα άλλο, αδικούμε και τα γουρούνια. Ποντίκια έπρεπε να λέμε.

"Δεν μπορούμε να βάζουμε όλους τους αστυνομικούς στο ίδιο τσουβάλι", λένε. Αει σιχτιρ.

Εμείς τους βάζουμε; Μόνοι τους μπαίνουν με την σιωπή και την ανοχή τους.

Σα δε ντρέπονται.

Το "παίζουν" και έκπληκτοι τώρα. "Δεν τους θεωρούμε συνάδελφους αυτούς" λένε τώρα. Αει σιχτίρ. Υποκριτές.

Σα δε ντρέπεστε. Γιαυτό σας λέμε μπάτσους. Γιατί δεν έχετε τσίπα. Ουτε οι αθωοι ουτε οι ένοιχοι.

Μπάτσοι,Γουρούνια,Δολοφόνοι

2007-06-16T12:58:00.000+03:00

Το παραπάνω βίντεο ανέβηκε στο You Tube προχθές.Ο τόπος είναι ένα αστυνομικό τμήμα και πρωταγωνιστές 2 Αλβανοί κακοποιοί με Έλληνες αστυνομικούς.
Κοιτάξτε πως περνάνε την ώρα τους και πως βγάζουν το κόμπλεξ τους άνθρωποι που τους πληρώνουμε για να μας "προστατεύουν".

ΑΛΗΤΕΣ..................................................

...και τώρα;

2007-06-12T17:49:00.000+03:00

Αν απέδειξε ένα πράγμα αυτό το site είναι οι αγαθές προθέσεις.

Αυτό!

Και τέλος!

κι όμως θα μπορούσαμε να το κάνουμε το κέντρο μια πρωτοβουλίας για να προκληθεί ένας διάλογος με τα "ενδιαφερόμενα" μέρη, θα μπορούσαμε να κινητοποιήσουμε κόσμο. Όπως ακριβώς έγινε και με την περίπτωση της Αμαλίας, θα συρρεύσουμε πάλι εδώ να εκφράσουμε την αγανάκτησή μας και να διατυπώσουμε τις μελοδραματικές μας σκέψεις με τον επόμενο νεκρό.

Αν δεν είναι έτσι ας προτείνουμε δράσεις.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

2007-06-01T14:39:00.000+03:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/ 1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του ΕΣΥ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: inf0@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515) Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία"

καλό ταξίδι

2007-05-25T19:42:00.000+03:00

Μπαίνοντας στο γραφείο, είδα ένα mail που με άφησε άφωνη. Έλεγε απλά ότι η Αμαλία έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα κι ότι η κηδεία είναι αύριο 26/05/2007 στις 12.30 στο νεκροταφείο Αναπαύσεως στο Κερατσίνι.
Σοκαρίστηκα και μπήκα στο blog της για να το επιβεβαιώσω, όπως και δυστυχώς έγινε.
Δεν ξέρω τί να πω, η κοπελίτσα ξεκουράστηκε πια μετά από τόσο πόνο, αυτό είναι το μόνο "θετικό", αν μπορεί κανείς να το πει έτσι.
Αγωνίστηκε όσο λίγοι, είχε τη δύναμη και το κουράγιο να φωνάξει το άδικο, να παλέψει για το καλύτερο.
Το φωτεινό παράδειγμα των blogs, από σήμερα δεν βρίσκεται πια κοντά μας. Κι ας μην τη γνώρισα ποτέ, με πονάει αυτή η σκέψη. Και, δυστυχώς, δεν θα μπορέσω να την αποχαιρετήσω αύριο λόγω υποχρεώσεων, γι' αυτό και λέω το αντίο μου από εδώ.
Θα κρατήσω μέσα μου αυτό που θέλησε να μας πει με τον τρόπο της η Αμαλία και θα τα φωνάξω όσο μπορώ:

ΜΗ ΣΚΥΒΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

ΜΗΝ ΠΑΡΑΙΤΕΙΣΑΙ

ΑΓΩΝΙΣΟΥ

ΠΑΛΕΨΕ

ΖΗΣΕ

Hooligans

2007-05-23T23:14:00.000+03:00

Τι είναι Χουλιγκανισμός;

Ο ποδοσφαιρικός χουλιγκανισμός δεν είναι τόσο εύκολο να οριστεί, κυρίως γιατί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (media) χαρακτηρίζουν ως χούλιγκαν διάφορα γεγονότα. Ένας απλός ορισμός θα μπορούσε να είναι ο εξής:

Ποδοσφαιρικός χουλιγκανισμός είναι η διαταραχή που προκαλείται από οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων. Τις περισσότερες δε φορές συμπεριλαμβάνει εγκληματική δραστηριότητα και συμβαίνει πριν ή μετά από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Σπανιότερα κατά τη διάρκεια. Ο Χουλιγκανισμός μπορεί να είναι αυθόρμητος αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που καθοδηγείται από τα σωματεία ή τις οργανώσεις των φιλάθλων.

Ο χουλιγκανισμός πρωτοεμφανίστηκε στην δεκαετία του 60, κλιμακώθηκε στις δεκαετίες το 70 και του 80 και εκτοτε είναι σε ύφεση. Παρολαυτα ο χουλιγκανισμός με πιο ευρεία έννοια θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπήρχε από τον 19ο αιώνα. Συγκεκριμένα το 1846 στο Derby της Μεγάλης Βρετανίας κατά τη διάρκεια αγώνα έχουν καταγραφεί διαταραχές ανάμεσα στους φιλάθλους και τους αστυνομικούς.

Ο όρος χούλιγκαν χρησιμοποιείται από τον 1890 για να προσδιορίσει/ χαρακτηρίσει συμπεριφορές συμμοριών του δρόμου (street gangs). παρμένει άγνωστο ποτε για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε ο όρος, παρολαυτά υπάρχει σε αναφορά Λονδρέζικου Αστυνομικού το 1898.

Μια θεωρία λέει ότι η λέξη προέρχεται από το όνομα ενός Ιρλανδού βάνδαλιστη από το Southwark(περιοχή του Λονδίνου, γνωστή κι ως The Borough:αστικό κέντρο), τον Patrick Hooligan. Μια δεύτερη εκδοχή είναι ότι προέρχεται από την συμμορία με το όνομα Hooley από την γειτονιά Islington(το Islington είναι το κέντρο της περιοχής Southwark). Η Τρίτη και τελευταία εκδοχή είναι ότι προέρχεται από την λέξη Hooley οπού στα Ιρλανδέζικα σημάινει σκληρός, δυναμικός.

Όπως και να έχει όλες οι απόψεις συγκλίνουν στα εξής σημεία, προέρχεται από Ιρλανδικής καταγωγής άνθρωπο ή λέξη και γεννήθηκε στην περιοχή Southwark.

Μιλώντας για χουλιγκανισμό αυτόματα το μυαλό μας δεν πάει πουθενά αλλού παρα στην Αγγλία, η Αγγλία θεωρείται για πολλόυς η μητέρα του φαινομένου και μέχρι πρότεινος οι Αγγλοι χούλιγκανς οι πιο σκληροπυρινικοι. Δινοντας μια κοινωνικη προσέγγιση στο φαινόμενο θα παρατηρήσει κανείς ότι η θατσερικη περιοδος οπου και ακμασε ο Αγγλικός χουλιγκανισμός δίνει την δικαιολογία στον κόσμο για τετοιες συμπεριφορες. Η ανεργία και οι δυσκολες οικονομικες συνθηκες είναι προσφορο έδαφος για την βία, η οποία κατά την περίοδο της Θατσερ μεταφράστηκε σε βια στα γήπεδα.

Η λύση φυσικά δόθηκε μέσα από την αλλαγή της οικονομικής κρίσης αλλά και με τα μέτρα τα οποία έλαβε η Αγγλία. Οι κάμερες ασφαλείας εκτος και εντος γηπέδων, οι παρακολουθήσεις των γνωστών αγνώστων, τα εισιτήρια με ονομαστική θέση. Αρκεί να πούμε ότι κατά την διάρκεια του τελευταίου Ευρωπαίκου Πρωταθλήματος στην Γερμανία, η Γερμανικές υπηρεσίες γνώριζαν ακριβώς τις ταυτότητες των πιο γνωστών χουλιγκανς. Σαφώς και επεισόδια υπήρξαν αλλά η απομάκρυνση τους από την χώρα έγινε με συνοπτικές διαδικασίες προλαμβάνοντας τα χειρότερα.

Sources
1.www.liv.ac.uk/footballindustry/hooligan.html
2.www.wikipedia.org/

Έκτακτο Ανακοινωθέν

2007-05-23T16:53:00.000+03:00

Σήμερα επικοινώνησε μαζί μου μέσω του e-mail που εμφανίζεται, μία δημοσιογράφος από τον Ελεύθερο Τύπο, η οποία διεξάγει έρευνα για τη βία στα γήπεδα και τους χούλιγκαν.
Επειδή εγώ δεν είμαι ιδιαίτερα σχετική με το θέμα, υποσχέθηκα να το ανακοινώσω στο blog, έτσι ώστε όποιος ενδιαφέρεται, να επικοινωνήσει απευθείας μαζί της.

Η κυρία ονομάζεται Κωνσταντίνα Γαρνέλη και το e-mail της είναι: kgarneli@e-tipos.com

Παρακαλώ, όποιος θέλει και έχει γνώση επί του θέματος, να μη διστάσει να γράψει.
Είναι μια καλή ευκαιρία για τους bloggers να ακουστούν.

ειμαστε αυτοι που ενοχλουνται...

2007-05-20T12:43:00.001+03:00

ποιος απο ολους εμας δεν εχει υποστει εστω και μια φορα ψυχολογικη βια?
ποιος μπορει να πει ομως ποια μορφη βιας ειναι η χειροτερη?
μακαρι να ζουσαμε σε μια κοινωνια τελεια και να μην υπηρχε ποτε η βια..παρολο αυτα υπαρχει..και η χειροτερες μορφες βιας βρισκονται μεσα σε κλειστα δωματια και κλειστα σπιτια..μεσα σε "οικογενειες" και μεσα σε υπογεια..
ποσες γυναικες καθημεριμενα βιαζονται σωματικα και ψυχολογικα ειτε απο αγνωστους ειτε απο συζυγους ειτε απο φιλους?
ποσες εχουν τελικα το θαρρος να το πουν και ποσες ακομα το κρυβουν ετσι ωστε να μπορεσουν ισως να μη το αποδεκτουν?ποσες απο αυτες τις γυναικες ζουν με αυτο μια ζωη και αλλαζουν γενικα το τροπο ζωης και σκεψης τους απο μια τετοια στιγμη?ποσες εχουν τη δυναμη να κανουν καινουργια ξεκινηματα ?
ποσα απο αυτα τα καθαρματα που κυκλοφορουν ελευθερα συνεχιζουν να κανουν τα ιδια χωρις ιχνος συναισθησης και αναμνησης των οσων κανουν?
ποσο αρρωστο ειναι ενα πλασμα ετσι ωστε να μη καταλαβαινει οτι οποια μορφη βιας και αν ασκει πανω στον αλλο εχει επιπτωσεις σε αυτο μια ζωη?
τι θα επρεπε να γινει?να δεχτουν ισως και αυτα με τη σειρα τους την ιδια μορφη βιας?ετσι μονο θα μαθουν?ετσι μονο θα καταλαβουν?ως ποτε??

η βια γεννναει βια..ειναι οντως αληθεια..ποιος ομως μπορει να απαλυνει τα θυματα?και πως?
η βια ομως ασκειται παντα σε ατομα αδυναμα και εκμεταλευσιμα.ανικανα να αντιδρασουν.αν δεχοταν ενας θυτης βια θα ειχε το ιδιο καταστρεπτικο αποτελεσμα οπως σε ενα θυμα?

πολλα ερωτηματα χωρις απαντηση...

κλειστόν λόγω αυστηρής λογοκρισίας

2007-05-03T11:06:00.000+03:00

Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα, η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης. Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα “μπλοκάρονται” από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που αν και η έδρα του είναι στην Νεά Υόρκη αλλά πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου.

Μια μέρα που έχετε μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο chat room, εισβάλλουν ξαφνικά στις τρεις το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ να σου απαγγελθούν κατηγορίες.

Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δε φοβάσαι να κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που κάθεσαι σε ίντερνετ-καφέ παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα email σου και ειδησεογραφικά sites, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, 2 CD και ένα βιβλίο που για κακή σου τύχη είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.

Αν σε έλεγαν Truong Quoc Tuan και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη…

Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα.

Τις παραμονές της 15^ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν, σε συνάντηση του προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις. Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να «κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη», να «μην δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη πολιτική» και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό.

Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με email από τον προσωπικό σου yahoo! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο website, το Δημοκρατικό Φόρουμ. Το email δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο “198964” στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα websites του εξωτερικού που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα στη χώρα.

Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία Yahoo! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία από την οποία στάλθηκε το επίμαχο email.

Αν το όνομά σου ήταν Shi Tao και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε 10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές και η δουλειά θα της πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές υψίστης ασφάλειας και θα σου απαγόρευαν γράφεις ή να διαβάζεις. Η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσες να παραλάβεις.

Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον Truong Quoc Tuan και τον Shi Tao. Μπορείς!

Μπες στο www.amnesty.org.gr και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ!

Φακελλάκι... γεμάτο ψυχή!!!

2007-05-02T18:06:00.000+03:00

Δυστυχώς, πρέπει να βλέπουμε τα χειρότερα για να ξυπνήσουμε...
Όπως πρέπει να χαθούν ζωές για ν' ασχοληθούμε με το θέμα της βίας, έτσι πρέπει κι ένας άνθρωπος που υποφέρει να μας χτυπήσει το καμπανάκι του κινδύνου και να πει: "Έδώ είμαι"
Ο λόγος γίνεται για την Αμαλία Καλυβινού, λίγο ή πολύ, όλοι έχουμε μάθει την ιστορία της. Αυτή η κοπέλα που, μέσα στον πόνο της, βρήκε τη δύναμη να φωνάξει, να καταγγείλει, να ζητήσει δικαίωση, πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για όλους μας!!!
Δεν μιλάω για εκμετάλλευση του ντόρου που δημιουργήθηκε. Ίσα ίσα, που η ανταπόκριση στο blog της Αμαλίας και η δημοσιοποίηση που πήρε κατόπιν το θέμα είναι ένα δείγμα της δύναμης που έχουμε και δεν γνωρίζουμε. Είναι η απόδειξη ότι μπορούμε να βάλουμε έστω και ένα μικρό λιθαράκι για να διορθώσουμε τα στραβά αυτού του κόσμου.
Εσκεμμένα δεν μίλησα τόσον καιρό για την Αμαλία. Ούτε να της γράψω τολμούσα. Δεν ήξερα τί να πω σ' αυτή την κοπέλα που έχει τόση δύναμη, που δεν φοβάται, που αντιμετωπίζει τη ζωή και το θάνατο με τόση ψυχραιμία. Νομίζω πως μπροστά της είμαστε και θα παραμείνουμε μικροί.
Το ποστ αυτό είναι αφιερωμένο στην Αμαλία και στον αγώνα της κατά της ιατρικής και κρατικής αναλγησίας. Χρωστάμε σ' αυτήν την κοπέλα ένα μεγάλο μπράβο κι ένα ακόμα πιο μεγάλο ευχαριστώ, γιατί φώτισε τον δρόμο μας.
Ας μην ξεχνάμε λοιπόν, ότι πάνω απ' όλα είμαστε άνθρωποι. Αυτό και μόνο σημαίνει πολλά.

(Ευχαριστώ τον fusmoker που έγραψε από τους πρώτους για την Αμαλία κι εξαιτίας του την γνώρισα κι εγώ)

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ: Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2007-05-02T12:00:00.000+03:00

Αφιερωμένο στην Αμαλία

Το κείμενο αυτό είναι στη διάθεση οποιουδήποτε θα ήθελε να το αναδημοσιεύσει
σε οποιαδήποτε μορφή, με ή χωρίς αναφορά της πηγής.

Ο Μαύρος Γάτος στον ελεύθερο χρόνο του- όταν δεν ασχολείται με το blogging, εξασκεί την Ιατρική. Κι έτσι ξέρει από πρώτο χέρι μερικά πράγματα για την κατάσταση της υγείας στην Ελλάδα, και κάμποσα δυστυχώς για την υγεία στο εξωτερικό (το «δυστυχώς» επειδή η σύγκριση είναι συντριπτική).

Τα όσα ακολουθούν ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ. Αφορούν όμως ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ. Ένα κομμάτι των γιατρών που ΑΣΚΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΒΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ, σε πολλαπλά επίπεδα, και με ολέθριες πολλές φορές συνέπειες.

Η ΒΙΑ ξεκινά από την πρώτη επαφή πρόσωπο με πρόσωπο. Ο ασθενής έχει δικαίωμα να θέλει το γιατρό του σοβαρό, ευπρεπή, ευγενικό. Αντίθετα, αντιμετωπίζει πάρα πολύ συχνά γιατρούς αγενείς, επιθετικούς, αμίλητους, αντιμετωπίζει αδιαφορία, ειρωνίες προσβολές, ταπεινωτικά σχόλια. Πολλοί γιατροί χρησιμοποιούν χυδαία τη θέση τους για να επιβληθούν, μιλούν με λίγες και απότομες κουβέντες, χρησιμοποιούν άγριο ενικό, κάνουν χοντρά και άτοπα πειράγματα.

Αυτά όμως είναι πταίσματα. Το βασικό συστατικό της λεκτικής βίας είναι η άρνηση παροχής πληροφοριών: Πολλοί γιατροί λες και προσβάλλονται βαθιά αν τυχόν ο ήδη τρομοκρατημένος ασθενής τολμήσει να ζητήσει διευκρινίσεις, εξηγήσεις, πληροφορίες.

Περιττό να πω ότι η βίαιη αντιμετώπιση των ασθενών είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, ειδικά στην Δημόσια Υγεία, όπου οι γιατροί είναι κακοπληρωμένοι και μονίμως υπερφορτωμένοι.

Πάμε τώρα σε ένα πολύ πιο σημαντικό κεφάλαιο: ΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ.

Ο Έλληνας γιατρός έχει συνήθως αποφοιτήσει από ένα πανεπιστήμιο, ελληνικό ή ξένο (συνήθως, γιατί υπάρχουν κα οι γιατροί- μαϊμούδες – τους ξεχωρίζεις πετώντας τους μια μπανάνα: αν ο γιατρός ορμήξει να την πιάσει, σήκω και φύγε τρέχοντας…). Όσοι έχουν έρεθει από Ιατρικές Σχολές του εξωτερικού, σπούδασαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία σε κάποια αναχρονιστική, άγνωστης φερεγγυότητας και άγνωστου επιστημονικού κύρους σχολή του τέως ανατολικού μπλοκ, και μάλιστα με το προκλητικό για τους καθηγητές status του "πλούσιου Δυτικού"- ναι, μιλάω για μαθήματα περασμένα με μπαξίσια (άλλο αν η οικογένειαστην Ελλάδα στερούνταν, για να στέλνει δίδακτρα και έξοδα στον ξενιτεμένο). Τί να σημαίνουν όλα αυτά για το επίπεδο του μέσου όρου αυτών των γιατρών; Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως γράφτηκαν στην εκεί Ιατρική χωρίς κανένα απολύτως αξιοκρατικό κριτήριο επιλογής...

Όσον αφορά τις Ιατρικές Σχολές της Ελλάδας, η εκεί η φοίτηση επαφίεται στον πατριωτισμό του φοιτητή. Σε παραλαμβάνουν ορεξάτο μόλις βγήκες από το Λύκειο και σ' εγκαταλείπουν στην τύχη σου, λες και κάνουν ό,τι μπορούν για να χάσεις κάθε διάθεση για επιμέλεια. Εργάστηκες βέβαια σκληρά για να μπεις στην Ιατρική, και μόνο το γεγονός ότι τελικά τα κατάφερες σημαίνει ότι είσαι και πολύ δυνατό μυαλό και πολύ επιμελής. Όμως, για να σού δώσουν κουράγιο ώστε να καταστρέψεις τα ομορφότερα χρόνια της εφηβείας σου στα φροντιστήρια, σού είχαν τάξει ότι αρκεί να περάσεις και μόνο στην Ιατρική, και μετά θ’αράξεις (θα καααααάθεσαι, μού είχαν πει εμένα). Όταν πιά θα έχεις μπει, θα δεις να σού δίνονται ένα σωρό ακόμα κίνητρα για να διαφθαρείς και για να το ρίξεις στους φραπέδες: θα δεις τους κουρασμένους ή αδιάφορους καθηγητές να απαξιούν ν' ασχοληθούν μαζί σου, θα δεις ότι η υποδομή των Σχολών είναι αδύνατον να εκπαιδεύσει τον αριθμό των εισακτέων, θα δεις παρόλα αυτά τον αριθμό των συμφοιτητών σου να πολλαπλασιάζεται με μεταγραφές από το παράθυρο κι από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Αλλά υπάρχουν κι ακόμα χειρότερα… Στα κλινικά έτη, όταν θα έπρεπε να μάθεις την πράξη της ιατρικής, ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΧΡΗΣΙΜΟ, παρά μόνο ατέλειωτα κατεβατά και τα SOS για τις εξετάσεις.

Το θλιβερό αποτέλεσμα είναι ο μέσος απόφοιτος των ελληνικών Ιατρικών σχολών να μπορεί να χαρακτηριστεί ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ και όχι ΓΙΑΤΡΟΣ. Και πού θα μάθει την ιατρική ο ανίδεος απόφοιτος; ΣΤΟΥ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΘΑ ΤΗΝ ΜΑΘΕΙ (ΑΝ ΠΟΤΕ ΤΗ ΜΑΘΕΙ). Ναι, όταν θ’ αρχίσει να δουλεύει… [Το γεγονός αυτό το αναγνώρισε και η ίδια η πολιτεία, καθιερώνοντας εδώ και μερικά χρόνια την υποχρεωτική τρίμηνη άσκηση στα νοσοκομεία πριν την έναρξη της Υπηρεσίας Υπαίθρου (του «Αγροτικού»)].

Έτσι εξηγείται η πολύ χαμηλή ποιότητα ιατρικών υπηρεσιών σε αγροτικά ιατρεία, κέντρα υγείας (όπου συνήθως εφημερεύουν ΑΝΕΠΙΒΛΕΠΤΟΙ αγροτικοί) και εφημερεύοντα νοσοκομεία (όπου συνήθως εφημερεύουν ΑΝΕΠΙΒΛΕΠΤΟΙ ειδικευόμενοι)…

Αυτή η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ των νέων (και παλιών…) γιατρών είναι κι αυτή μια πολύ σοβαρή μορφή ΒΙΑΣ απέναντι στους ασθενείς.

Πάμε τώρα στις γκρίζες οικονομικές συναλλαγές των γιατρών...

Από τις πρώτες επαφές του αγροτικού γιατρού, είναι οι λεγόμενοι «φαρμακάδες». Ακόμα και αυτός που ξεκινά με τις καλύτερες προθέσεις είναι δύσκολο να μην μπλεχτεί στο παιχνίδι της προτίμησης μεταξύ ισότιμων φαρμάκων με κάποιου είδους αντάλλαγμα. Οι πιο προχωρημένοι μπορούν να κερδίσουν πάρα πολλά λεφτά με την ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΙΑ, συνταγογραφόντας φάρμακα άλλα αντ’ άλλων, ακόμα και χορηγώντας πανάκριβα φάρμακα που όμως δεν είναι απαραίτητα και που μπορεί να είναι ακόμα και επικίνδυνα. Οι ακόμα πιο προχωρημένοι μπορούν να κάνουν περιουσίες μέσα σε μερικούς μήνες, γράφοντας φάρμακα εκατομμυρίων σε βιβλιάρια ασχέτων ή και νεκρών (έχει γίνει κι έχουν πιαστεί).

Αλλά ας μην πάμε τόσο μακριά (;;;). Ας μείνουμε στην απλή προτίμηση του ενός ΙΣΟΤΙΜΟΥ φαρμάκου απέναντι σε ένα άλλο. Είναι πιθανό όντως να πρόκειται για εντελώς ισότιμα και ισοδύναμα φάρμακα, επειδή όμως η απληστία πολύ συχνά συνδυάζεται με την άγνοια, πολύ φοβάμαι ότι ο Έλληνας γιατρός δεν επιλέγει πάντα (λέμε τώρα) το καταλληλότερο φάρμακο για τον κάθε συγκεκριμένο ασθενή…

Πάμε τώρα στα γνωστά φακελάκια. Χωρίζονται σε δυό είδη: τα ΑΠΑΙΤΗΘΕΝΤΑ και τα ΑΠΟΔΕΧΘΕΝΤΑ. Για την βία των ΑΠΑΙΤΗΘΕΝΤΩΝ δεν το συζητάμε, υπενθυμίζω μόνο την περίπτωση του γιατρού που καταγράφτηκε από κρυφή κάμερα να ζητά τρίπτυχο φακελάκι (για την εγχείρηση, για τον αναισθησιολόγο, και για την αφαίρεση των ραμμάτων) για να χειρουργήσει ασθενή, υποστηρίζοντας ευθαρσώς ότι «δεν μπορεί η κάθε Καραγκούνα να χειρουργείται σε αυτό το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο μαζί με τους Δικαστικούς και τους Εφέτες». Αθωώθηκε από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου με το επιχείρημα ότι α) η κάμερα ήταν κρυφή και άρα δεν αξιολογείται σαν στοιχείο και β) ότι τα χαρτονομίσματα δεν ήταν προσημειωμένα.

Ας πάμε όμως στα ΑΠΟΔΕΧΘΕΝΤΑ φακελάκια… Όταν ο γιατρός μάθει ΝΑ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΝ «ΕΝΑ ΔΩΡΑΚΙ» κάθε φορά που ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥ, ακόμα και άγιος να είναι, κάποια στιγμή που ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΝ «ΔΩΡΑΚΙ», θα το ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ. Με αυτόν τον τρόπο οι ασθενείς, μέσα στο φόβο τους και μέσα στην ανασφάλειά τους, ΔΙΑΦΘΕΙΡΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ….

Το φακελάκι είναι λοιπόν κι αυτό άλλη μια μορφή ιατρικής βίας, είτε έχει ζητηθεί είτε όχι. Αλλά δεν είναι η χειρότερη μορφή ιατρικής βίας… Υπάρχουν και ΠΟΛΥ χειρότερα.

Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΒΙΑΣ είναι η ΑΓΝΟΙΑ και η ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗ πολλών Ελλήνων ΕΙΔΙΚΩΝ γιατρών. Είτε σπούδασαν σε κάποιο ανεπαρκές ελληνικό πανεπιστήμιο κοιτώντας να περάσουν με SOS όπως όπως τα μαθήματα (μια και κουράστηκαν πολύ για να μπουν στο Πανεπιστήμιο, ή για να μεταγραφούν από την Βουλγαρία και τη Ρουμανία), είτε σπούδασαν σε κάποιαν τριτοκοσμική και αναχρονιστική σχολή του τέως Ανατολικού μπλοκ, ΑΡΚΕΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ «ΕΙΔΙΚΟΙ» ΓΙΑΤΡΟΙ, και ΠΟΝΑΩ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΣΧΕΤΟΙ. Αυτό είναι απόλυτα αναμενόμενο, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι συνθήκες λήψης της ειδικότητας είναι άθλιες, με τους ειδικευόμενους να είναι ΑΝΕΠΙΒΛΕΠΤΟΙ, ΑΔΙΔΑΚΤΟΙ, ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΑΠΕΙΡΕΣ ΩΡΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΩΝ, από ΕΥΘΥΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΗΚΟΥΝ, εκτεθειμένοι σε ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΣΤΙΣΟΥΝ (ΚΑΙ ΣΥΧΝΑ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ) ΖΩΕΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΙ ΕΙΚΟΝΙΚΑ, χωρίς ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, χωρίς ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥΣ.

Στην Ελλάδα ο ειδικευόμενος έχει το επίπεδο του τελειόφοιτου φοιτητή της Δύσης και ο ειδικός έχει το επίπεδο του ειδικευόμενου της Δύσης. ΣΚΛΗΡΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΑΛΗΘΙΝΕΣ.

Από την ώρα λοιπόν που τελειώνει και την ειδικότητα , ο Έλληνας γιατρός έχει δύο δρόμους: Ή θα μπει με κάποιον τρόπο στο ΕΣΥ, ή θα δουλέψει σαν ιδιώτης. Αν μπει στο ΕΣΥ με τις ομολογουμένως άθλιες συνθήκες εργασίας, δύσκολα θα αποφύγει τις παγίδες της Νιρβάνας και του ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟΥ. Αν δουλέψει σαν ιδιώτης, είναι τόσες και τόσο τεράστιες οι δυσκολίες και τα ηθικά διλήμματα που δεν περισσεύει χρόνος για ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Και στις δύο περιπτώσεις, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΡΟΙ ΔΕΝ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΟΣΟ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ και για τις νεότερες θεραπείες (αν υποθέσουμε ότι ξέρουν τις παλιές…)

ΑΥΤΗ είναι λοιπόν η πιο σοβαρή μορφή ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΒΙΑΣ στην Ελλάδα: Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΙΑΤΡΩΝ.

Αφού τελειώσαμε με τους γιατρούς, ας μπούμε τώρα σε ένα άλλο τεράστιο και σοβαρότατο κεφάλαιο ΒΙΑΣ: στη ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ (ΤΕΧΝΙΚΗ) ΒΙΑ του συστήματος.

Στο δημόσιο τομέα ο ασθενής υφίσταται την βία της ΕΙΚΟΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ: τους ασφαλισμένους των ταμείων θα αντιμετωπίσουν κακοπληρωμένους και υπερφορτωμένους γιατρούς, ανεπαρκείς ΚΑΙ ΣΕ αριθμό, μακρόχρονη αναμονή για ραντεβού για εξέταση και εγχέιρηση, που σπρώχνει ακόμα και τον πιο φτωχό προς το φακελάκι ή τον ιδιωτικό τομέα, ατέλειωτη κούραση και ΑΝΑΜΟΝΗ σε εξωτερικά ιατρεία και επιτροπές και ξαναεπιτροπές, παράλειψη σημαντικών εξετάσεων λόγω ανυπαρξίας των μέσων (άλλο αν πανάκριβα μηχανήματα σαπίζουν σε διάφορες αποθήκες του ΕΣΥ λόγω απουσίας προσωπικού κλπ κλπ).

Στον ιδιωτικό τομέα τώρα, ο ασθενής υφίσταται συχνά τη βία της ΥΠΕΡΔΙΑΓΝΩΣΗΣ (κάπως πρέπει να δουλέψουν και τα τόσα κέντρα, και με το αζημίωτο για τον παραπέμποντα ιατρό…) και της ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΤΟΠΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ, βλέπε χειρουργεία που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, πανάκριβα άχρηστα εξαρτήματα και ιατρικά βοηθήματα, κλπ, κλπ…

Για να πούμε τέλος και του στραβού το δίκιο, πρέπει να τονίσω ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ Ή ΝΑ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ υφίστανται σημαντική ΒΙΑ από το σύστημα, σε όλα τα στάδια της εκπαίδευσης και της εξέλιξής τους, όπως ήδη ανέφερα σε διάφορα σημεία. Αλλά αυτό είναι άλλο μεγάλο κεφάλαιο….

Προσπάθησα να σικαγραφήσω με συντομία το φαινόμενο της ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΒΙΑΣ στην Ελλάδα. Δεν το ξεχωρίζω από τη βία που αντιμετωπίζουμε ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ σε αυτήν την χώρα, σε ΌΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ. Κι εδώ, όπως και σε όλες τις άλλες μορφές βίας, το κλειδί είναι Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟΥ.

Εν κατακλείδι, το ξαναλέω, η βία είναι ΜΙΑ. Η Ιατρική Βία είναι μόνο μια της ακόμα πλευρά…
.

TΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!

2007-04-29T20:36:00.000+03:00

Λύσσαξαν πάλι πριν απο λίγες ημέρες τα κανάλια με το θέμα της ληστείας κατά την οποία κλάπηκαν δύο εκατομμύρια Ευρώ.

Μιλάμε φυσικά για την ληστεία κατά την οποία δύο τύποι, φόρεσαν στολές ειδικών φρουρών, έπιασαν ένα τρίτο τύπο που συνόδευε την χρηματαποστολή και τον έβαλαν στο θωρακισμένο όχημα. Αμέσως, αμέσως μου γεννάται η απορία σχετικά με το γιατί ξοδεύουν τόσα λεφτά για να θωρακίσουν αυτές τις κινούμενες μάζες, αφού τελικά το μόνο που χρειάζεσαι για να μπεις μέσα είναι ένας καλός ράφτης στην γειτονιά σου. Άσε που αν οι επόμενοι ληστές αντί να το ληστέψουνε, κλειστούνε μέσα, θέλω πάρα πολύ να δω πως θα τους βγάλουν.

Τον έβαλαν λοιπόν έλεγα στο θωρακισμένο και μετά τον υποχρέωσαν να υποχρεώσει τον οδηγό (ή κάτι τέτοιο, το Chain of command δεν το έκαναν και πολύ σαφές στις Ηδύς-εις) , να ακολουθήσει το δικό τους όχημα, τους ξεμονάχιασαν, και στη συνέχεια τους πήρανε τα λεφτά και το κολατσιό τους και εξαφανίστηκαν με ένα τρίτο όχημα, και από τότε, ακούγεται, δεν έχουν πάρει ούτε ένα τηλέφωνο, τα γαϊδούρια.

Το τι ακούσαμε δεν λέγεται. Αναλύσεις επί των αναλύσεων, 65 λεπτά διασημότητας την ώρα για τους περίφημους δράστες. Διθυραμβικές κριτικές από τους δημοσιογράφους, με χαρακτηρισμούς όπως «Κινηματογραφική Ληστεία» (οι αρχές έχουν ήδη ειδοποιηθεί και καταζητούν εκτός από τους δύο δράστες και μία καρέκλα σκηνοθέτη), «Ληστεία Χολιγουντιανών διαστάσεων» (δε ξέρω τις ακριβείς διαστάσεις του Hollywood, αλλά φημολογείται ότι μικρό δεν το λες), μέχρι και το κορυφαίο «Η ληστεία της χρονιάς»!

Δεν πάμε καθόλου μα καθόλου καλά. Βαθμολογούμε τα εγκλήματα και βραβεύουμε το καλύτερο με τιμητικούς τίτλους. Σκεφτόμουν παλιότερα να γράψω μία ιστορία για έναν εγκληματία ο οποίος είχε ως μοναδικό κίνητρο την δόξα. Το είχα απορρίψει θυμάμαι για δύο λόγους. Ό πρώτος είναι ότι διαπίστωσα πως είχα δει κάτι παρόμοιο σε δεκάδες ταινίες. Ό δεύτερος; Τις είχα θεωρήσει όλες υπερβολικές!

Και όμως, να ‘μαστε εδώ, εν έτει 2007 να αξιολογούμε τα πιο επιτυχημένα εγκλήματα, και μετά να αγωνιούμε: Θα είναι άραγε τελικά αυτή η ληστεία της χρονιάς, ή θα πεταχτεί δέκα γύρους πριν το τέλος κανένας μάγκας από τα pit stop και θα κλέψει τον τίτλο; Αγωνία για το ακροατήριο και πρόκληση για τους εγκληματίες να βγάλουν από το μανίκι τους καλύτερούς τους άσους (αυτούς που είχαν κλέψει από το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι στην αρχή της καριέρας τους).

Δεν ξέρω τι ακριβώς έχουν μέσα στο κεφάλι τους οι συντάκτες των δελτίων τύπου, αλλά υποθέτω ότι πίσω από αυτά κρύβεται ένα πολύ σκιώδες σχέδιο. Θα κάνουν τους ληστές υπερήρωες! Θα μεταδώσουν σε όλη την Ελλάδα την αίσθηση ότι πίσω από το συγκεκριμένο κόλπο κρύβονται κάποια σατανικά ιδιοφυή, πολυμήχανα αλλά και πανούργα πλάσματα (αλήθεια ποιος θα σκεφτόταν να χρησιμοποιήσει καμουφλάζ - λέγε με στολή - και να αλλάξει και όχημα; Καλά εντάξει, εκτός από τα μερικά εκατομμύρια επίδοξων σεναριογράφων και τις λίγες χιλιάδες χαμαιλεόντων που έτσι κι αλλιώς είναι είδος υπό εξαφάνιση).

Αφού χρισθούν λοιπόν Εγκληματίες Της Χρονιάς (Ουάου!), θα προκύψει το δίλημμα. Να παραδοθούν στην αστυνομία και να χάσουν τα λεφτά; Ή να παραμείνουν κρυμμένοι και να χάσουν την δόξα; Ασφαλώς και θα επιλέξουν το πρώτο και θα βγάλουν πολλαπλάσια χρήματα από τις φωτογραφήσεις στα Lifestyle περιοδικά. Έτσι λοιπόν θα τους πιάσουμε.

Το θέμα είναι κύριοι ότι πλέον δεν ενημερώνουμε για τα εγκλήματα. Τα αναπαριστούμε, τους δίνουμε ζωή, τους δίνουμε αξία, και όλα αυτά σε δημόσιο επίπεδο. Ανταμείβουμε και ενισχύουμε τις πράξεις των εγκληματιών κάθιστώντας τους έτσι ακόμη πιο επικίνδυνους. «Σιγά μωρέ», θα πουν πολλοί. «αυτό περίμεναν οι εγκληματίες για να γίνουν επικίνδυνοι;». Ναι κύριοι αυτό περίμεναν, διότι ταυτόχρονα με τον εκθειασμό της ικανότητας των ληστών, προβάλλεται και η ανικανότητα των ιθυνόντων να αποτρέψουν τέτοια περιστατικά. Δε χρειάζεται να μαθαίνω ούτε εγώ, ούτε τα μικρά μου αδέρφια, ούτε ο εξαθλιωμένος, ούτε ο αλαζόνας πολίτης, ούτε κανείς πόσο εύκολο είναι να διαπράξεις ένα έγκλημα σήμερα χωρίς να υποστείς τις συνέπειες. Μη μας βάζετε σε πειρασμό λέμε!

Προχωράμε δυναμικά μπροστά στην εγκατάλειψη κάθε ηθικής αξίας λοιπόν για χάρη της ακροαματικότητας. Σε λίγο θα καταντήσουμε να έχουμε τον βιασμό της χρονιάς, τον ξυλοδαρμό διαστάσεων Big Mac, και το Nobel δολοφονίας ( Συνήθως για δολοφονίες που έχουν γίνει με χρυσή σφαίρα. Οι τσαπατσούληδες θα παίρνουν το χρυσό βατόμουρο) . Και την ίδια ώρα που ο φτωχός πατέρας θα νιώθει τον πόνο να καίει κάθε εκατοστό της ύπαρξής του, ακούγοντας σε μια τηλεορασούλα να χαρακτηρίζουν ως «Βιασμό της Χρονιάς» την κτηνωδία που κατέστρεψε την ζωή της κόρης του, οι εν λόγω ληστές θα απολαμβάνουν την «ενημέρωση» για τις πράξεις του «συναδέλφου» τους, στην καινούρια πλάσμα οθόνη, που θα έχουν πάρει με τα κλοπιμαία της βραβευμένης τους ληστείας, σκεφτόμενοι αν θα μπορούσαν να σκαρώσουν έναν πιο επιτυχημένο βιασμό και να κλέψουν το βραβειο...

Περαστικά μας

Ποιος Θα Φταίει;;;;;;;;;;

2007-04-27T21:52:00.000+03:00

Θυμάμαι ότι πιτσιρίκια πλακωνόμασταν κι εμείς.Και αρκετά μάλιστα.Δεν θυμάμαι όμως ποτέ κάποιον με μια κάμερα να με βιντεοσκοπεί, επαινώντας με ουσιαστικά γι'αυτή την λανθάνουσα συμπεριφορά.Στο παραπάνω βίντεο αυτό που μου προκάλεσε την προσοχή ήταν ότι ένα από τα παιδιά χρησιμοποιεί όπλο,παιχνίδι βέβαια, για να αποτελειώσει τον "αντίπαλο".
Απλή ερώτηση:
Αν αύριο αυτό το παιδί πάρει ξανά ένα όπλο,αληθινό πια, μπει σε ένα σχολείο και"καθαρίσει" μερικούς ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΤΑΙΕΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Και μην μου πει κανένας ότι έχω μεγάλη φαντασία............

Ας Μην Περιμένουμε

2007-04-26T23:46:00.000+03:00

Στο βίντεο που ακολουθεί μια κοπέλα, που υπήρξε θύμα πυροβολισμού από συμμαθητή της, αναφέρει τον σκοπό που βρήκε στην ζωή της για την εξάλειψη της βίας.Εμείς ας μην περιμένουμε..................

τραυματισμένα πουλιά

2007-04-20T16:25:00.000+03:00

με την άδεια του "last real anwnymous"

Η βία θα συνεχιστεί μέχρι να επιτελέσει το έργο της

2007-04-18T16:33:00.000+03:00

Δυστυχώς η βία έκανε την παρουσία της τον τελευταίο καιρό με το χειρότερο τρόπο και φαίνεται ότι έχουμε πολύ καιρό μπροστά μας μέχρι να αλλάξει κάτι.
Οι πιο αφελείς από εμάς ας μην περιμένουν ότι κάποια στιγμή η αστυνομία θα «πάρει μέτρα» για να σταματήσει το φαινόμενο της βίας στα γήπεδα ή αλλού. Γιατί αυτό; Γιατί η βία είναι ένα πολύ επικίνδυνο φαινόμενο, όχι τόσο λόγω των άμεσων αποτελεσμάτων της, αλλά επειδή προφανώς πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για να καταργηθούν συγκεκριμένες ελευθερίες και δικαιώματα με πρόσχημα την «πάταξή» της. Για παράδειγμα εύκολα θα δεχτεί η κοινή γνώμη την κατάλυση του ασύλου όταν
Έχουν προηγηθεί επεισόδια στους χώρους των ΑΕΙ.
Όπως επίσης θα δεχτεί ο καθένας όχι μόνο κάμερες αλλά μέχρι και δακτυλικά αποτυπώματα, για την παρακολούθηση ενός αγώνα στο γήπεδο αφού πρώτα οι «κουκούλες» και οι «οργανωμένοι» φροντίσουν να φτάσει η ιστορία στο απροχώρητο.
Πάντα «δράση» και «αντίδραση» πήγαιναν χέρι-χέρι. Για να το κάνουμε λιανά: η αντιτρομοκρατική χρειάζεται τους τρομοκράτες και τα ΜΑΤ τους ταραξίες όσο ο Μπους χρειάζεται την Αλ Κάιντα. Η κατάσταση λοιπόν θα συνεχιστεί μέχρι να αισθανόμαστε όλοι υπό απειλή και έτσι να αποδεχτούμε και την κατάργηση των βασικών μας ελευθεριών. Άλλωστε οι κάμερες που εγκαταστάθηκαν κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων είναι πολύ ακριβές για να μείνουν άχρηστες λόγω μια κάποιας αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων.
Όσο αυξάνονται τα κρούσματα βίας τόσο θα μειώνονται τα αντανακλαστικά του κόσμου γύρω από έννοιες «ανοχή», «πολιτικά δικαιώματα», «διεκδικήσεις», «ακτιβισμός» και θα γιγαντώνονται οι έννοιες «εσωστρέφεια» «καχυποψία», «αστυνομοκρατία», «ρατσισμός», αλλά και θα κερδίζουν δύναμη οι υποψήφιοι πολιτικοί άρχοντες που τις υποθάλπουν.
Και αν ο ανεγκέφαλος μηδενιστής πιτσιρικάς με το λοστό δεν είναι συνειδητά στην υπηρεσία αυτής της στρατηγικής, ας φροντίσει κάποιος να του το πει σε ένα κείμενο με πολλές εικόνες για να μπορέσει να το καταλάβει.

σεβασμός στον άνθρωπο

2007-04-18T14:26:00.000+03:00

Προσωπικά, θα μου επιτρέψετε να αναφέρομαι κυρίως σε θέματα ψυχολογικής βίας.

Σαν πρώτο επίσημο θέμα του παρόντος blog, θα ήθελα να αναφερθώ στη βία που εμπεριέχεται στον κοινωνικό ρατσισμό και τα περαιτέρω φαινόμενα βίας που δημιουργεί η "ταμπελοποίηση" ορισμένων ανθρώπων ή κοινωνικών ομάδων.

Σαν κοινωνία, πάσχουμε πάρα πολύ στο θέμα των ορίων. Αδυνατούμε να διαχωρίσουμε το καλό από το κακό, το ωραίο από το άσχημο, το αντικειμενικό από το υποκειμενικό. Έχουμε αποκτήσει την ψυχολογία της μάζας. Ό,τι μας είναι οικείο το δεχόμαστε. Οτιδήποτε διαφορετικό το απορρίπτουμε.

Από πολύ μικρή ηλικία ερχόμαστε αντιμέτωποι με το κατεστημένο. Αν δεν είσαι αυτό που περιμένουν οι άλλοι να είσαι, politically correct τρόπον τινά, αυτομάτως γίνεσαι απόβλητος και δακτυλοδεικτούμενος. Είσαι "σπασίκλας". Είσαι "μαύρος". Είσαι "πούστης". Είσαι "τσούλα". Είσαι "φρικιό". Είσαι "ο γιος ή η κόρη του τάδε ή του δείνα". Ό,τι κι αν είσαι, ξεχωρίζεις από το λοιπό κοινωνικό σύνολο κι αυτό είναι το λάθος σου. Περιθωριοποιείσαι, ακούσια ή εκούσια.

Το λάθος που κάνουμε με τους ανθρώπους είναι ότι βλέπουμε το δάσος και χάνουμε το δέντρο. Παύουμε να αντιμετωπίζουμε τον άνθρωπο ως μία μοναδική οντότητα, ως individual, και τον κρίνουμε με μόνο δεδομένο ότι είναι διαφορετικός από μας, διαφορετικός από τα κοινωνικά standards που μας έχουν επιβληθεί κι εμείς τα έχουμε απορροφήσει σαν σφουγγάρια.

Κάθε άνθρωπος είναι εκ φύσεως ένα μοναδικό ον. Με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, με την προσωπικότητά του, με την εμφάνισή του, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του. Δεν υπάρχει περίπτωση ένας άνθρωπος να είναι απόλυτα ίδιος με έναν άλλο. Ούτε εμφανισιακά ούτε εσωτερικά. Το απόλυτο δεν υπάρχει στη φύση. Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από σάρκα και οστά, αλλά δεν είμαστε ίδιοι. Δεν είμαστε κλώνοι. Και δεν μπορούμε να απαιτούμε να γίνουμε κλώνοι.

Η ατομικότητα και η διαφορετικότητα είναι δικαίωμα όλων. Ας μην βάζουμε ταμπέλες. Ας μην κρίνουμε τους άλλους επειδή διαφέρουν από εμάς. Ας μη μετατρέπουμε το φόβο του διαφορετικού σε μίσος.

Αν σπείρουμε μίσος θα θερίσουμε μίσος πολλαπλασιασμένο, σαν κόκκους σιταριού. Και το μίσος θα οδηγήσει αλλού... Χωρίς τη δράση δεν υπάρχει αντίδραση.

Η οργή και το μίσος βρίσκουν διέξοδο στη βία. Και πολύ συχνά στις πιο ακραίες μορφές της.

Είμαστε εμείς οι ίδιοι που οπλίζουμε το χέρι πολλών επίδοξων δολοφόνων. Το μίσος μας. Η αδιαφορία μας. Η άρνησή μας να δούμε την πραγματικότητα, να αναγνωρίσουμε τα αποτελέσματα της συμπεριφοράς μας.

Ακόμα και στη ζούγκλα, όλα τα διαφορετικά είδη ζώων συνυπάρχουν αρμονικά. Τα σαρκοφάγα σκοτώνουν μόνο και μόνο γιατί πρέπει να φάνε. Στα ζώα τα πράγματα είναι απλά. Δεν υπάρχει αίσθηση διαφορετικότητας. Υπάρχει μόνο δύναμη κι αδυναμία. Θα επιβιώσει ο ισχυρός, γιατί ο ανίσχυρος θα γίνει γεύμα. Γιατί αυτός είναι ο κύκλος της ζωής.

Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο του πλανήτη που σκοτώνει από ευχαρίστηση ή από βίτσιο. Είναι το μόνο ζώο όπου επιβιώνει ο ισχυρός μόνο και μόνο για να αποδείξει ότι έχει τη δύναμη να αφανίσει τον αδύναμο.

Άθελά μας κανιβαλλίζουμε. Αλληλοφαγωνόμαστε σαν άγρια θηρία, βλέποντας γύρω μας αόρατες απειλές. Ό,τι δεν μας μοιάζει το τρώμε, γιατί μας απειλεί η αίσθηση του διαφορετικού. Ό,τι μας μοιάζει πάλι το τρώμε, γιατί μας απειλεί η αίσθηση ισχύος του.

Είμαστε μόνιμα χαμένοι σ' έναν αγώνα επιβίωσης χωρίς αιτία και αφορμή, χωρίς ουσία. Έχουμε χάσει κάθε ίχνος σεβασμού προς τη ζωή και τον άνθρωπο.

Καταδικάζοντας το διαφορετικό στερούμε από τον άνθρωπο την ελευθερία της επιλογής. Του στερούμε τη βασική ουσία του να είναι και να λέγεται άνθρωπος. Του αφαιρούμε κάθε έννοια λογικής, τον εξισώνουμε με ένα άγριο ζώο. Και γινόμαστε κι εμείς άγρια ζώα, καταλήγοντας στη λογική της ζούγκλας. Το λιοντάρι με το λιοντάρι, η μαϊμού με τη μαϊμού και πάει λέγοντας. Κι ο δυνατός να κυνηγάει τον αδύναμο.

πείτε όχι στη βία

2007-04-18T12:30:00.000+03:00

Σας καλωσορίζω στο πρώτο βήμα κατά της βίας. Το εύκολο.
Το "SAY NO TO VIOLENCE" έχει σκοπό να φιλοξενήσει τις φωνές όλων όσων ενδιαφέρονται και θέλουν να φωνάξουν ένα μεγάλο ΟΧΙ σε κάθε μορφής βία.
Όλοι μπορείτε να συμμετάσχετε, αρκεί να έχετε κάτι να πείτε.
Συμβουλές και κάθε μορφής βοήθεια είναι απόλυτα δεκτές και επιθυμητές.
Σας περιμένω!

Υ.Γ. η εικόνα είναι δανεισμένη από τον domingo, όπως ανέβηκε και στο blog του μαύρου γάτου

SAY NO TO VIOLENCE

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

ΕΚΤόΣ ΑΠό ΤΟΥΣ (ΚάΦΡΟΥΣ) ΠΟΛΙΤΙΚΟύΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡάΦΟΥΣ ΠοΥ ΜάΣ ΑΞίΖΟΥΝ, έΧΟΥΜΕ *ΚΑΙ* ΤουΣ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤέΣ" ΠΟυ ΜάΣ ΑΞίΖΟΥΝ

Ως ΠΟύ ΜΠΟΡΕί Ν' ΑΝΤέξΕΙ Η ΑΡΧή ΤηΣ Μη-ΒίΑΣ;

Οι έλληνες ταλιμπάν

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ: Η ΤΥΦΛΗ ΒΙΑ, Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ, ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Η ανοχή είναι ταυτόσημη της αδιαφορίας

Guantanamo

(ΙΘΑ)ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΥΠΟΤΑΞΙΑ

Ελευθερία Έκφρασης και Λόγου στο Διαδίκτυο

Λες και ήμουν στα "ΓΚΕΣΤΑΠΟ"

Το νου σας μη μείνουμε μόνοι μας

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

***ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ***: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΚΙΛΤΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ

Free Burma

International Bloggers' Day for Burma on the 4th of October

International Bloggers' Day for Burma on the 4th of October

ΟΤΑΝ Ο ΗΡΩΔΗΣ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΩΣ ΤΟΝ ΛΕΝΕ;

Καμμένη Γη

Μαύρη Διαμαρτυρία

πόλεμος

Αει στο διάολο κι εσύ και η κουκούλα σου

Υπόθεση Καραγιαννόπουλου

Ντροπή για όλους μας

ΕΛΛΑΔΑ: ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ, ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ Η ΤΙΜΩΡΙΑ

Επείγουσα εγκύκλιος Πολύδωρα περί κολλαβισμού.

Μπάτσοι, ποντίκια, δολοφόνοι.

Μπάτσοι,Γουρούνια,Δολοφόνοι

...και τώρα;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

καλό ταξίδι

Hooligans

Έκτακτο Ανακοινωθέν

ειμαστε αυτοι που ενοχλουνται...

κλειστόν λόγω αυστηρής λογοκρισίας

Φακελλάκι... γεμάτο ψυχή!!!

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ: Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

TΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!

Ποιος Θα Φταίει;;;;;;;;;;

Ας Μην Περιμένουμε

τραυματισμένα πουλιά

Η βία θα συνεχιστεί μέχρι να επιτελέσει το έργο της

σεβασμός στον άνθρωπο

πείτε όχι στη βία

ΕΚΤόΣ ΑΠό ΤΟΥΣ (ΚάΦΡΟΥΣ) ΠΟΛΙΤΙΚΟύΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡάΦΟΥΣ ΠοΥ ΜάΣ ΑΞίΖΟΥΝ, έΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤουΣ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤέΣ" ΠΟυ ΜάΣ ΑΞίΖΟΥΝ

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΚΙΛΤΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ